Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. dicta nihil meminere, nihil periuria curant.
  2. certe ego te in medio versantem turbine leti
  3. eripui et potius germanum amittere crevi
  4. quam tibi fallaci supremo in tempore deessem:
  5. pro quo dilaceranda feris dabor alitibusque
  6. praeda neque iniecta tumulabor mortua terra.
  7. quaenam te genuit sola sub rupe leaena,
  8. quod mare conceptum spumantibus exspuit undis.
  9. quae Syrtis, quae Scylla rapax, quae vasta Charybdis,
  10. talia qui reddis pro dulci praemia vita?
  11. si tibi non cordi fuerant conubia nostra,
  12. saeva quod horrebas prisci praecepta parentis,
  13. at tamen in vestras potuisti ducere sedes
  14. quae tibi iucundo famularer serva labore
  15. candida permulcens liquidis vestigia lymphis
  16. purpureave tuum constemens veste cubile.
  17. sed quid ego ignaris nequiquam conqueror auris
  18. exsternata malo, quae nullis sensibus auctae
  19. nec missas audire queunt nec reddere voces?
  20. ille autem prope iam mediis versatur in undis,
  21. nec quisquam adparet vacua mortalis in alga.
  22. sic nimis insultans extremo tempore saeva
  23. fors etiam nostris invidit questibus auris.
  24. Iuppiter omnipotens, utinam ne tempore primo
  25. Gnosia Cecropiae tetigissent litora puppes,
  26. indomito nec dira ferens stipendia tauro
  27. perfidus in Creta religasset navita funem,
  28. nec malus hic celans dulci crudelia forma
  29. consilia in nostris requiesset sedibus hospes!
  30. nam quo me referam? quali spe perdita nitor?