In Aristotelis Categorias Commentarius
Ammonius
Ammonius, In Aristotelis Categorias Commentarius, Commentaria in Aristotelem Graeca, Vol 4.4. Busse, Adolf, editor. Berlin: Reimer, 1895.
[*](p. 14 b 7)
Ἔστι μὲν δὴ καὶ σχεδὸν ἀλλοτριώτατος.
Ἐπείπερ οὗτος ἐκ τῆς ἡμετέρας προαιρέσεως τέθειται καὶ οὐκ ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων.
[*](1 tit. ἀριστοτέλους περὶ προτέρου F: om. M 3 ἐπειδὴ om. M ἐμνημ. ἐν τῆ τῶν κὰτ. δ. colloc. M (cf. p. 7b 23 sq.) 4 εἰκότως τοίνυν καὶ τούτου M 5 φησιν (prius) om. F καί φησι—πρότερον (6)] τὸ πρότερον οὖν κατὰ πέντε τρόπους M 6 καθὸ M: καθ’ ὃν F καὶ τὸν πρεσβύτερον—πρότερον εἶναι (7)] πρεσβύτερον τοῦ νέου λέγομεν εἶναι πρότερον τῆ φύσει, τὸ μὴ ἀντιστρέφον κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν. τρίτον τῆ τάξει ὡς τὸ προοίμιον τῆς διηγήσεως. τέταρτον τῶ ἀξιώματι ὡς ὁ ἄρχων τῶν ἀρχομένων. πέμπτον ὅτι ἀντιστρέφει μὲν κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν, αἴτιον δὲ τῶ ἑτέρω τοῦ εἶναι γίνεται, καθὸ πρεσβύτερον καὶ ἕτερον ἑτέρου καὶ παλαιότερον λέγεται. πρῶτον τοῦτο φησὶν τὸ κατὰ χρόνον καὶ κυρίως λέγεσθαι πρότερον M 7 εἰδέναι—λέγεται (8) fort, eicias 8. 9 σημαινόμενον om. M 9 κτὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν om. F ἤγουν] τοῦτο φησὶ δεύτερον σημαινόμενον M 10 μὴ συνεισφέρον δὲ om. F τὸ ἀντιστρέφον ἢ μὴ ἀντιστρέφον F 13 τῶν δύο F 13. 14 μὲν ἀνθρ. colloc. F 15 ζώου—ὁ ἀνθρ. (16)] ὁ γὰρ δὲ?) ἄνθρωπος οὐ συνεισφέρεται τῶ ζώω ὁ ἄνθρωπος· οὐ γὰρ πάντως ἔσται ἄνθρωπος ζώου ὄντος F 16 ἄνθρωποι] ἄνθρωπος F 18 τρίτον—γίνεται (21) om. M (cf. V. 6 not.) 19 ὁ Paris. 1973: om. F 22 δὴ καὶ om. F ἀλλοτριώτερος F 23 οὗτος om. F)104
[*](p. 14 b 11)
Τῶν γὰρ ἀντιστρεφόντων κατὰ τήν.
Ἐὰν γάρ, φησί, τῶν ἀντιστρεφόντων τὸ ἕτερου τοῦ ἑτέρου αἴτιον ᾖ τοῦ εἶναι, εἰκότως πρότερον λέγοιτ’ ἄν, οἷον πατὴρ υἱοῦ ἐστι πατήρ, ἀλλὰ καὶ πρὸς <ἄλληλα> ἀντιστρέφει· ὁ υἱὸς πατρός ἐστιν υἱός· εἰ οὖν ὁ πατὴρ αἴτιος τοῦ εἶναι τῷ υἱῷ, εἰκότως πρότερον τῇ φύσει τοῦ υἱοῦ λέγοιτο ἄν.