Oratio 40
Libanius
Libanius, Oratio 40, Libanii Opera Vol 3, Orationes XXVI-L, Teubner, Foerster, 1906
πλάττει τοίνυν οὗτος ὁ Πάτροκλος γονέας ἀντὶ τῶν ὄντων τῷ φίλῳ πέτρας καὶ θάλατταν, οὐχ ἵνα φαυλοτέραν αὐτῷ περιάψῃ δόξαν καὶ μηκέθ' ὅσου- περ πρότερον ἄξιος ἐν τοῖς Ἕλλησιν ᾖ, ἀλλ’ ἵνα αἰ- [*](9 II. ι 16—78 a cf. β 344 sq. 12 II. ι 252 sq. 18 Il. π 34) [*](2 ἐπιχειρήσαντες C 4 σοι Ρα sed in marg σὺ σὺ V 5 μὴ δ’ APIV 7 δὲ Re 8 γίγνεσθαι Re | νόμιζε γίνεσθαι CPa 12 τῆς μνήμης inter διὰ et τοῦ inserendum videtur coll. t. III 196,19 R Πρίαμος ἄγο,ν εἰς ἵλεον Ἀχιλλέα διὰ τῆς μνήμης τοῦ Πηλέως at cf. p. a 296,24 προσέθεσαν ἀργύριον i. promissionem pecuniae | τοῦ πηλέως I sed ου πη in ras m2 | καλὸς Ι 15 πρόκλος V 16 ταὐτὰ scripsi auctore Re ταῦτα libri edd | ἂν in ras I2 17 num τῆς <ἐκείνου> α ρiας? 21 ἴνα scripsi ex APIV ἴν' CPa edd)
5. Τίνι δὴ τῶν σῶν μέμφομαι; ἐλυμήνω μοι τὸν θρόνον καὶ ταῖς ἀπὸ τοῦ καιροῦ βλάβαις προσέθηκας καὶ τὴν Ἑλλάδα φωνὴν καὶ ἄλλως προπηλακιζομένην εἰς μείζω κατήνεγκας ἀτιμίαν καὶ ὅπως ἐν ὀλίγοις πονοίην ἐποίησας μόνον οὐ κηρύξας λαμπρᾷ τῇ φωνῇ, ὅτι ὦ πάντων ἀνοητότατοι πατέρες, φεύγετε μὲν ταυτασὶ τὰς πέτρας, περὶ ἃς ἀπόλλυτε τὴν σποράν, πέμπετε δὲ τοὺς ἐξ ὑμῶν αὐτῶν εἰς 15 τὴν πίειραν Ῥώμην, οὗ καρπῶν ἔνι τυχεῖν ρόντων εὐδαιμονίαν.
6. Πῶς δὴ τοῦτο γέγονεν; Ἀλέξανδρος ὁ τῇ τοῦ Πλάτωνος ἀρχῇ πεπολεμηκώς, ἴστε δὲ πάντες ὃ λέγω, πλοῖον μισθωσάμενος καταπτύσας τῶν ἡμετέρων δια- τριβῶν δοὺς χρυσίον πολὺ τοῖς υἱέσι, καὶ γὰρ ἔχει πόρον ὀκνήσας οὐδένα, μεγάλαις οὖν | αὑτὸν [*](R II 367) [*](6 Il. π 278 sq. 10 cf. t. II 421,13 sq. R 22 cf. p. 284,9 sq.) [*](1 θαλάσσης scripsi ex APPa V θαλάττης CI edd βοη- θήσει C 4 μὴ δὲ (bis) APIV | μηδὲ (1) καὶ Pa | μὴ δὲ (2) V sed ὲ in ’ corr m2 9 „post βλάβαις videtur τὰς ἀπὸ σου “ Re 12 μονονοὺ CA Re 13 ἀνοητότεροι CPa sed in hoc ἀνοητότατοι in marg 19 Πλάτωνος scripsi e V πλούτωνος reliqui libri edd 20 πλοῖον μισθωσάμενος om Pa μισθωσάμενος Ι sed μι in ras m2 22 πόρον πόρον Α sed γρ πόνον in marg, P sed ν supra ρ m2 πόνον Pa a V | αὐτὸν CI)