Epistulae

Libanius

Libanius. Libanius Opera, Vol 10-11. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1921-1963.

καὶ νῦν αὐτὸν ὑμῖν ἐπανάγει μὲν καὶ τὸ τὴν πόλιν ποθεῖν καλήν τε, νὴ τοὺς θεούς, καὶ μεγάλην καὶ καθαρὰν πραγμάτων καὶ δακρύων, ὃ παρ᾿ ἑτέροις πολύ. κέκληται δὲ ὑπὸ τῆς σῆς ἀρχῆς πλέον, ἐπεὶ τήν γε πόλιν αὐ- τὴν ἤδη τις ἀφεὶς ἐν ἄλλωι ἀρχαῖς ᾤχετο ἀποδράς, ὥσπερ, οἶμαι, τὰς Ἀθήνας ἐπὶ τῶν τριάκοντα. σημεῖον δὲ μέγιστον ἀρχῆς ἐννόμου μὲν τὸ συρρεῖν ἐκεῖσε πολλούς, τῆς δὲ ἐναν- τίας αἱ φυγαί.

μέγιστον οὖν ἐγκώμιον κατὰ σου Γυμνά- σιος ἐκ Συρίας παρὰ Ἀράξιον τρέχων. ἐγὼ δὲ ταὐτὰ μὲν ἐκείνῳ βούλομαι, δύναμαι δὲ οὐκ ἴσα τὰς γὰρ ἀνάγκας οἶσθα τῶν ἐν τῶ διδάσκειν δεθέντων.

φδ΄.

[*](W 418)

Ἀρισταινέτῳ. (356/57)

Λεόντιος ἑσπέρας ἰδών μου τὸν ἀδελφὸν καὶ φήσας σε 15 ἐπεσταλκέναι μοι δι’ αὐτοῦ τῆς ὑστεραίας θεατὴς ἦν ἁρμά- των ἁμιλλητηρίων, ἐμοῦ δὲ ἐπελέληστο Γυμνασίου δὲ ἐπει- γομένου καὶ μὴ λαβόντα ἐκεῖνα γράφειν ἴδει. τίς γὰρ ἂν ἦν ἐκείνῳ λόγος ἢ ἐμοὶ δι’ ἐκείνου;

τούτῳ τοίνυν πρὸς τοῖς [*](13 Vιι β΄, δ΄. Va ς΄, ια΄. Vo ς΄, ια΄. S β΄, ρ΄) [*](3 Constantionopolin cf. ad ep. 480 7 Xen. Hell. II 4,1. Diod. S. XIV 5 14 cf. ep. 513. Sievers 71 not. 51. Seeck 86. 330. Silomon 52 15 cf. ep. 513. Seeck 197 17 cf. ep. 503) [*](1 κιννύραν Vo sed ν(2) inser m2, SViVind 2 ὑμῖν om W Vind 3 τῶ VoS | καλήν V sed ήν ex ῶν corr m2 | νὴ δία S) [*](6 ἤδει Vi | τίς VoVind 8 τῆς ante ἀρχῆς V sed eras | σύ- ρειν V sed ~ supra ι m2, VaVoVind συρρεῖν W sed γρ συρρεῖν in marg 10 παρὰ ἀράξιον V sed e παρ’ ἄξιον corr m2 | ταῦτα Vo sed in ταὐτὰ corr m4, SViW 11 βουλεύομαι W | ῑσα Vo) [*](12 δοθέντων Vi | sequitur ep. 505 in V 17 ἐπειγομένου scripsi auctore Re coll. ep. 524 ἐπιγενομένου libri sed γενομένου del Va, Wolf 18 τίς γὰρ ἂν ἦν et 19 τοίνυν πρὸς τοῖς del Va)

480
ἔμπροσθε ἐκείνιος ἐγὼ μὲν οἶδα καὶ τῶν νῶν χάριν, αὐτὸς γὰρ ἦν ὅσπερ ἔμπροσθεν, δεῖ δὲ καὶ ὑμᾶς εἰδέναι δημοσίᾳ. τὴν γὰρ πόλιν ὑμῖν ἀπέφηνε θαυμαστὴν ἐκ τῶν αὑτοῦ τρόπων τῷ κοινῷ δόξαν περιθείς. ἔφυγέ τε γὰρ οὓς ἔδει φυγεῖν ἐχρήσατό τε οἷς μὴ χρώμενος ἂν ἠδίκει. δυνάμεως [*](†) δὲ ἧς ἤλπιζέ τε καὶ δικαίων παρὰ τῆς Τύχης ἐγέλα- σεν, οὐκ ἐταράχθη.

κομίζει δέ σοι καὶ οὗτος διήγησιν πραγμάτων, ὥσπερ ἐκεῖνος Κλημάτιος. ἐφ’ οἷς δέομαί σου μηδὲν ἀλγῆσαι, ἕνα μὴ πάνυ μοι φίλος ὢν ἀνόμοιος ἦς τῷ φίλῳ· ὡς ἔμοιγε πίσης ἐφάνη γαλήνης πρᾳότερα τὰ παρα- στήσαντά μοι δόξαν ὅτι λυπήσει