Libros quinque adversus haereses

11. Οὕτως οὖν ἀπαγγέλλει ἡ πάνσοφος αὐτῷ Σιγὴ τὴν [*](Hipp. Philos. vi. 49.) γένεσιν τῶν εἰκοσιτεσσάρων στοιχείων· τῇ μονότητι συνυπάρχειν ἑνότητι H. ἑνότητα, ἐξ ὦν δύο προβολαὶ, καθʼ προείρηται· μονάς τε καὶ τὸ ἕν ἐπὶ H. l. δὶς δύο οὖσαι τέσσαρα H. τέσσαρες ἐγένοντο· δὶς γὰρ δύο, τέσσαρες. Καὶ πάλιν, αἱ δύο καὶ τέσσαρες εἰς τὸ αὐτὸ συντεθεῖσαι τὸν τῶν ἓξ ἐφανέρωσαν ἀριθμόν. Οὗτοι δὲ οἱ ἓξ τετραπλασιασθέντες,

[*](Hipp. Philos. vi. 49.) τὰς εἰκοσιτέσσαρας ἀπεκύησαν μορφάς. Καὶ τὰ μὲν [*](LIB. I. viii. 11. GR. I. xii. 1. MASS. I. xv. 1.) τῆς πρώτης τετράδος ὀνόματα ἅγια ἁγίων νοούμενα, καὶ μὴ δυνάμενα λεχθῆναι, γινώσκεσθαι H. adj. δὲ ὑπὸ μόνου τοῦ Υἱοῦ, ἃ ὁ Πατὴρ οἶδε τίνα ἐστί. 1Τὰ δὲ σεμνὰ, καὶ μετὰ [*](G. 71.) πίστεως ὀνομαζόμενα παῤ αὐτῷ ἐστι ταῦτα· Αῤῥητος καὶ Σιγὴ, Πατήρ τε καὶ Ἀλήθεια. Ταύτης δὲ τῆς τετράδος ὁ σύμπας ἀριθμός ἐστι στοιχείων εἰκοσιτεσσάρων. Ὁ γὰρ Ἄῤῥητος ὄνομα γράμματα ἔχει ἐν ἑαυτῷ ἑπτὰ, 2ἡ δὲ Σιγὴ πέντε, καὶ ὁ Πατὴρ H. ha. πέντε, καὶ ἡ Ἀλήθεια ἑπτά· ἃ συντεθέντα ἐπὶ τὸ αὐτὸ, τὰ δὶς πέντε, καὶ δὶς ἑπτὰ, τὸν τῶν εἰκοσιτεσσάρων ἀριθμὸν ἀνεπλήρωσεν. Ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ δευτέρα τετρὰς, Λόγος καὶ Ζωὴ, Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν τῶν στοιχείων ἀνέδειξαν. Καὶ τὸ τοῦ Σωτῆρος δὲ ῥητὸν ὄνομα, 3ὀκτὼ καὶ δέκα, γραμμάτων [*](LIB. I. viii. 11. GR. I. xii. 1. MASS. I. xv. 1.) ὑπάρχειν H. ὑπάρχει ἓξ, τὸ δ᾿ ἄῤῥητον αὐτοῦ γραμμάτων [*](Hipp. Philos. vi. 49. M. 75.) κἰκοσιτεσσάρων. 1Υἱὸε Χρειστὸς γραμμάτων δώδεκα· τὸ δὲ [*](cf. x. § 4.) ἐν H. τῷ Χριστῷ 1ἄῤῥητον, γρακκάτων τριάκοντα. Καὶ διὰ τοῦτό φησιν αὐτὸν α καὶ ω, ἵνα τὴν περιστερὰν μηνύσῃ, τοῦτον ἔχοντος τὸν ἀριθμὸν τούτου τοῦ ὀρνέου.

12. Ὁ δὲ Ἰησοῦς ταύτην ἔχει φησὶ, τὴν ἄῤῥητον γένεσιν. Ἀπὸ γὰρ τῆς Μητρὸς τῶν ὅλων, τῆς πρώτης τετράδος, ἐν θυγατρὸς 3τρόπῳ προῆλθεν ἡ δευτέρα τετρὰς, καὶ ἐγένετο ὀγδοὰς, ἐξ ἧο προῆλθε δεκάς· οὕτως ἐγένετο δεκὰς καὶ

[*](Hipp. Phils. vi. 50.) 1ὀγδοάς. Ἡ ον δοκὰς ἐπισονελθοῦσα τῇ ὀγδοάδι, καὶ δεκαπλᾶκίονα [*](LIB.I.vill.12.GR.I.xii.2.MASS.I.xv.2.) αὐτὴν ποιήσασα, τὸν τῶν ὀγδοήκοντα προεβίβασεν ἀριθμόν καὶ τὰ ὀγδοήκοντα πάλιν δεκαπλασιάσασα, τὸν τῶν ὀκτακοσίων ἀριθμὸν ἐγέννησεν· ὥστε εἶναι τὸν ἅπαντα τῶν Γραμμάτων ἀριθμὸν ἀπὸ ὀγδοάδος εἰς δεκάδα προελθόντα, [*](G. 72.) η καὶ π καὶ ω, ὅ ἐστι δεκαοκτώ (ιη΄) H. Ἰησοῦς. Τὸ γὰρ Ἰνσοῦ H. Ἰησοῦς ὄνομα κατὰ τὸν ἐν τοῖς γράμμασιν ἀριθμὸν, 2ω ἔστιν ὀγδοηκονταοκτώ. Ἔχει Ἔχεις σαφῶς καὶ τὴν ὑπερουράνιον τοῦ η καὶ τοῦ σ l. τοῦ Ἰησοῦ κατʼ αὐτοὺς γένεσιν. Διὸ καὶ τὸν ἀλφάβητον τῶν Ἑλλήνων ἔχειν H. ἔχει 3μονάδας ὀκτὼ, καὶ δεκάδας ὀκτὼ, καὶ ἑκατοντάδας [*](M. 76.) ὀκτὼ, τὴν τῶν ὀκτακοσίων ὀγδοηκονταοκτὼ ψῆφον ἔπειτα δεικνύοντα INT. et H. ἐπιδεικνύοντα, τουτέστι τὸ ε ι η, H. τὸν Ἰησοῦν 4τὸν ἐκ πάντων συνεστῶτα τῶν ἀριθμῶν. Καὶ διὰ τοῦ H. τοῦτο ἄλφα καὶ ω ὀνομάζεσθαι αὐτὸν, τὴν ἐκ πάντων γένεσιν σημαίνοντα. Καὶ πάλιν οὕτως· τῆς πρώτης [*](LIB. I. viii. 12. GR. I. xii. 2. MASS. I. xv. 2.) τετράδος κατὰ πρόσβασιν πρόβασιν ἀριθμοῦ εἰς αὑτὴν συντιθεμένης, ὁ τῶν δέκα ἀνεφάνη ἀριθμός. Μία γὰρ καὶ δύο καὶ τρεῖς καὶ τέσσαρες ἐπὶ τὸ αὐτὸ συντεθεῖσαι, δέκα γίνονται· καὶ τοῦτʼ εἶναι θέλουσι τὸν Ἰησοῦν.

13. Ἀλλὰ καὶ ὁ Χρειστὸς, φησὶ, γραμμάτων ὀκτὼ ὢν, τὴν πρώτην ὀγδοάδα σημαίνει, ἥτις τῷ δέκα ι 1συμπλακεῖσα, [*](G 73.) τὸν Ἰησοῦν ἀπεκύησε. Λέγεται δὲ, φησὶ, καὶ υἱὸς Χρειστὸς, τουτέστιν ἡ δωδεκάς· τὸ γὰρ υἱὸς ὄνομα γραμμάτων ἐστὶ τεσσάρων, τὸ δὲ Χρειστὸς ὀκτώ· ἅτινα συντεθέντα τὸ τῆς δωδεκάδος ἐπέδειξαν μέγεθος. Πρὶν μὲν οὗν, φησὶ, τούτου τοῦ ὀνόματος τὸ 2ἐπίσημον φανῆναι, τουτέστι τὸν Ἰησοῦν,

τοῖς υἱοῖς τὸν υἱὸν, ἐν ἀγνοίᾳ πολλῇ ὑπῆρχον οἱ ἄνθρωποι [*](LIB. I. viii. 13. GR. I. xii. 2. MASS. I. xv. 2.) καὶ πλάνῃ. Ὅτε δὲ ἐφανερώθη τὸ ἑξαγράμματον ὄνομα, ὃς σάρκα περιεβάλλετο, ἵνα εἰς τὴν αἴσθησιν τοῦ ἀνθρώπου κατέλθῃ, ἔχων ἐν ἑαυτῷ αὐτὰ τὰ ἓξ καὶ τὰ εἰκοσιτέσσαρα, τότε γνόντες αὐτὸν ἐπαύσαντο τῆς ἀγνοίας, ἐκ θανάτου δὲ εἰς ζωὴν ἀνῆλθον, τοῦ ὀνόματος αὐτοῖς 1ὁδοῦ γεννηθέντος πρὸς τὸν Πατέρα τῆς ἀληθείας. Τεθεληκέναι γὰρ τὸν Πατέρα τῶν ὅλων λῦσαι τὴν ἄγνοιαν, καὶ καθελεῖν τὸν θάνατον. Ἀγνοίας δὲ λύσις ἡ ἐπίγνωσις αὐτοῦ ἐγίνετο. Καὶ διὰ τοῦτο ἐκλεχθῆναι τὸν κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ κατʼ εἰκόνα 2τῆς ἄνω δυνάμεως οἰκονομηθέντα Ἄνθρωπον.

[*](M. 77. Hipp. Philos. vi. 51.)

14. Ἀπὸ τετράδος γὰρ προῆλθον οἱ Αἰῶνες. Ἦν δὲ ἐν τῇ τετράδι Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, Λόγος καὶ Ζωή. Ἀπὸ τούτων οὖν δυνάμεις, φησὶν, ἀποῤῥυεῖσαι, ἐγενεσιούργησαν τὸν ἐπὶ γῆς φανέντα Ἰησοῦν. Καὶ τοῦ μὲν Λόγου

[*](LIB. I. viii. 14. GR. I. xii. 3. MASS. I. xv. 3.) ἀναπεπληρωκέναι τὸν τόπον τὸν ἄγγελον Γαβριὴλ, τῆς δὲ [*](Hipp. Philos. vi. 52.) Ζωῆς τὸ ἃγιον Πνεῦμα, τοί δὲ Ἀνθρώπου τὴν δύναμιν τοῦ υἱοῦ H. τὴν τοῦ ὑψίστου δ.· τὸν δὲ τῆς Ἐκκλησίας τόπον ἡ Παρθένος ἐπέδειξεν. Οὕτως τε ὁ κατ οἰονομίαν διὰ τῆς [*](cf. 1. § 13.) Μαρίας γενεσιουργεῖται 1παῤ αὐτῷ ἄνθρωπος, ὃν ὁ Πατὴρ τῶν ὅλων διελθόντα διὰ μήτρας ἐξελέξατο διὰ Λόγου εἰς [*](x. § 4.) ἐπίγνωσιν αὐτοῦ. Ἐλθόντος δὲ αὐτοῦ εἰς τὸ ὕδωρ, κατελθεῖν εἰς αὐτὸν ὡς περιστερὰν τὸν 2ἀναδραμόντα ἄνω, καὶ πληρώσαντα τὸν δωδέκατον ἀριθμόν· ἐν ὑπάρχει τὸ σπέρμα τούτῶν 3συμπαρέντων αὐτῷ, καὶ συγκαταβάντων, καὶ συναναβάντων. Αὐτὴν δὲ τὴν δύναμιν κατελθοῦσαν σπέρμα φησὶν εἶναι τοῦ 4Πατρὸς H. πληρώματος, ἔχον ἐν ἑαυτῷ καὶ τὸν [*](G. 74.) Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν, τήν τε διὰ τούτων γινωσκομένην ἀνονόμαστον δύναμιν τῆς Σιγῆς, καὶ τοὺς ἅπαντας Αἰῶνας. Καὶ τοῦτʼ H. τούτον εἶναι 5τὸ πνεῦμα τὸ λαλῆσαν διὰ τοῦ Ἰνσοῦ H. δ. τ. στόματος τοῦ Υἱοῦ, τὸ ὁμολογῆσαν ἑαυτὸν οἱὸν [*](Hipp. Philos. vi. 51.) ἀνθρώπου, καὶ φανερώσαντα H. φανερῶσαν τὸν Πατέρα, [*](LIB. I. viii. 14. GR. I. xii. 3. MASS. I. xv. 3.) κατεθὸν μὲν εἰς τὸν Ἰησοῦν, ἡνῶσθαι δ᾿ H. δ᾿ abest αὐτῷ. Καὶ καθεῖλε μὲν τὸν θάνατον, φησὶν, ὁ ἐκ τῆς οἰκονομίας Σωτὴρ, ἐγνώρισε δὲ τὸν Πατέρα 1Χριστόν H. Χρ. Ἰσοῦν. Εἶναι οὖν τὸν Ἰησοῦν ὄνομα μὲν τοῦ 2ἐκ τῆς οἰκονομίας ἀνθρώπου λέγει, τεθεῖσθαι δὲ εἰς ἐξομοίωσιν καὶ μόρφωσιν τοῦ μέλλοντος εἰς αὐτὸν κατέρχεσθαι Ἀνθρώπου, τὸν H. ὃν χωρήσαντα αὐτόν. 3Ἐσχηκέναι δὲ αὐτόν τε τὸν Ἄνθρωπον, [*](LIB. I. viii. 14. GR. I. xii. 4. MASS. I. xv. 4.) αὐτόν τε τὸν Λόγον, καὶ τὸν Πατέρα, καὶ τὸν Ἄῤῥητον, [*](Hipp. Philos. vi. 51.) καὶ τὴν Σιγὴν, καὶ τὴν Ἀλὴθειαν, καὶ Ἐκκλησίαν, καὶ Ζωήν1.