Eumenides
Aeschylus
Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
- ὁ δ᾽ ἐξαλύξας οἴχεται νεβροῦ δίκην,
- καὶ ταῦτα κούφως ἐκ μέσων ἀρκυστάτων[*](ἀρκυστάτων Turnebus: ἀρκυσμάτων codd.)
- ὤρουσεν ὑμῖν ἐγκατιλλώψας[*](ἐγκατιλλώψας Turnebus: ἐκκατιλλώψας M) μέγα.
- ἀκούσαθ᾽ ὡς ἔλεξα τῆς ἐμῆς περὶ
- ψυχῆς, φρονήσατ᾽, ὦ κατὰ χθονὸς θεαί.
- ὄναρ γὰρ ὑμᾶς νῦν Κλυταιμήστρα[*](κλυταιμνήστρα M) καλῶ.
- ʽμ̔υγμός.ʼ
- μύζοιτ᾽ ἄν, ἁνὴρ δ᾽ οἴχεται φεύγων πρόσω:
- φίλοι γάρ εἰσιν οὐκ ἐμοῖς προσεικότες.[*](φίλοι ... προσεικότες Weil: φίλοις ... προσίκτορες codd.)
- ʽμ̔υγμός.ʼ
- ἄγαν ὑπνώσσεις κοὐ κατοικτίζεις πάθος:
- φονεὺς δ᾽ Ὀρέστης τῆσδε μητρὸς οἴχεται.
- ʽὡ̓γμός.ʼ[*](in M omissa supplevit m)