Hymn 2 to Demeter
Homeric Hymns
Hymni Homerici, creator; Hesiod, creator; Homer, creator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, editor; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, translator
- εἰς Ἔρεβος πέμψε χρυσόρραπιν Ἀργειφόντην,
- ὄφρʼ Ἀίδην μαλακοῖσι παραιφάμενος ἐπέεσσιν
- ἁγνὴν Περσεφόνειαν ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος
- ἐς φάος ἐξαγάγοι μετὰ δαίμονας, ὄφρα ἑ μήτηρ
- ὀφθαλμοῖσιν ἰδοῦσα μεταλήξειε χόλοιο.
- Ἑρμῆς δʼ οὐκ ἀπίθησεν, ἄφαρ δʼ ὑπὸ κεύθεα γαίης
- ἐσσυμένως κατόρουσε λιπὼν ἕδος Οὐλύμποιο.
- τέτμε δὲ τόν γε ἄνακτα δόμων ἔντοσθεν ἐόντα,
- ἥμενον ἐν λεχέεσσι σὺν αἰδοίῃ παρακοίτι,
- πόλλʼ ἀεκαζομένῃ μητρὸς πόθῳ· ἣ δʼ ἀποτηλοῦ
- ἔργοις θεῶν μακάρων [δεινὴν] μητίσετο βουλήν.
- ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος προσέφη κρατὺς Ἀργειφόντης·
- Ἅιδη κυανοχαῖτα, καταφθιμένοισιν ἀνάσσων,
- Ζεύς με πατὴρ ἤνωγεν ἀγαυὴν Περσεφόνειαν
- ἐξαγαγεῖν Ἐρέβευσφι μετὰ σφέας, ὄφρα ἑ μήτηρ
- ὀφθαλμοῖσιν ἰδοῦσα χόλου καὶ μήνιος αἰνῆς
- ἀθανάτοις λήξειεν· ἐπεὶ μέγα μήδεται ἔργον,
- φθῖσαι φῦλʼ ἀμενηνὰ χαμαιγενέων ἀνθρώπων,
- σπέρμʼ ὑπὸ γῆς κρύπτουσα, καταφθινύθουσα δὲ τιμὰς
- ἀθανάτων· ἣ δʼ αἰνὸν ἔχει χόλον, οὐδὲ θεοῖσι
- μίσγεται, ἀλλʼ ἀπάνευθε θυώδεος ἔνδοθι νηοῦ
- ἧσται Ἐλευσῖνος κραναὸν πτολίεθρον ἔχουσα.
- ὣς φάτο· μείδησεν δὲ ἄναξ ἐνέρων Ἀιδωνεὺς
- ὀφρύσιν, οὐδʼ ἀπίθησε Διὸς βασιλῆος ἐφετμῇς·
- ἐσσυμένως δʼ ἐκέλευσε δαΐφρονι Περσεφονείῃ·
- ἔρχεο, Περσεφόνη, παρὰ μητέρα κυανόπεπλον
- ἤπιον ἐν στήθεσσι μένος καὶ θυμὸν ἔχουσα,
- μηδέ τι δυσθύμαινε λίην περιώσιον ἄλλων·
- οὔ τοι ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικὴς ἔσσομʼ ἀκοίτης,
- αὐτοκασίγνητος πατρὸς Διός· ἔνθα δʼ ἐοῦσα
- δεσπόσσεις πάντων ὁπόσα ζώει τε καὶ ἕρπει,
- τιμὰς δὲ σχήσησθα μετʼ ἀθανάτοισι μεγίστας.
- τῶν δʼ ἀδικησάντων τίσις ἔσσεται ἤματα πάντα,
- οἵ κεν μὴ θυσίῃσι τεὸν μένος ἱλάσκωνται
- εὐαγέως ἔρδοντες, ἐναίσιμα δῶρα τελοῦντες.
- ὣς φάτο· γήθησεν δὲ περίφρων Περσεφόνεια,
- καρπαλίμως δʼ ἀνόρουσʼ ὑπὸ χάρματος· αὐτὰρ ὅ γʼ αὐτὸς
- ῥοιῆς κόκκον ἔδωκε φαγεῖν μελιηδέα λάθρῃ,
- ἀμφὶ ἓ νωμήσας, ἵνα μὴ μένοι ἤματα πάντα
- αὖθι παρʼ αἰδοίῃ Δημήτερι κυανοπέπλῳ.
- ἵππους δὲ προπάροιθεν ὑπὸ χρυσέοισιν ὄχεσφιν
- ἔντυεν ἀθανάτους Πολυσημάντωρ Ἀιδωνευς.
- ἣ δʼ ὀχέων ἐπέβη, πάρα δὲ κρατὺς Ἀργειφόντης
- ἡνία καὶ μάστιγα λαβὼν μετὰ χερσὶ φίλῃσι
- σεῦε διὲκ μεγάρων· τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.
- ῥίμφα δὲ μακρὰ κέλευθα διήνυσαν· οὐδὲ θάλασσα
- οὔθʼ ὕδωρ ποταμῶν οὔτʼ ἄγκεα ποιήεντα
- ἵππων ἀθανάτων οὔτʼ ἄκριες ἔσχεθον ὁρμήν,
- ἀλλʼ ὑπὲρ αὐτάων βαθὺν ἠέρα τέμνον ἰόντες.
- στῆσε δʼ ἄγων, ὅθι μίμνεν ἐυστέφανος Δημήτηρ,
- νηοῖο προπάροιθε θυώδεος· ἣ δὲ ἰδοῦσα
- ἤιξʼ, ἠύτε μαινὰς ὄρος κάτα δάσκιον ὕλῃ.
- Περσεφόνη δʼ ἑτέρ[ωθεν ἐπεὶ ἴδεν ὄμματα καλὰ]
- μητρὸς ἑῆς κατʼ [ἄρʼ ἥ γʼ ὄχεα προλιποῦσα καὶ ἵππους]