Hymn 2 to Demeter
Homeric Hymns
Hymni Homerici, creator; Hesiod, creator; Homer, creator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, editor; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, translator
- δηρὸν δʼ ἄφθογγος γένετο χρόνον, οὐδέ τι παιδὸς
- μνήσατο τηλυγέτοιο ἀπὸ δαπέδου ἀνελέσθαι.
- τοῦ δὲ κασίγνηται φωνὴν ἐσάκουσαν ἐλεινήν,
- κὰδ δʼ ἄρʼ ἀπʼ εὐστρώτων λεχέων θόρον· ἣ μὲν ἔπειτα
- παῖδʼ ἀνὰ χερσὶν ἑλοῦσα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ·
- ἣ δʼ ἄρα πῦρ ἀνέκαιʼ· ἣ δʼ ἔσσυτο πόσσʼ ἁπαλοῖσι
- μητέρʼ ἀναστήσουσα θυώδεος ἐκ θαλάμοιο.
- ἀγρόμεναι δέ μιν ἀμφὶς ἐλούεον ἀσπαίροντα
- ἀμφαγαπαζόμεναι· τοῦ δʼ οὐ μειλίσσετο θυμός·
- χειρότεραι γὰρ δή μιν ἔχον τροφοὶ ἠδὲ τιθῆναι.
- αἳ μὲν παννύχιαι κυδρὴν θεὸν ἱλάσκοντο
- δείματι παλλόμεναι, ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφιν
- εὐρυβίῃ Κελεῷ νημερτέα μυθήσαντο,
- ὡς ἐπέτελλε θεά, καλλιστέφανος Δημήτηρ.
- αὐτὰρ ὅ γʼ εἰς ἀγορὴν καλέσας πολυπείρονα λαὸν
- ἤνωγʼ ἠυκόμῳ Δημήτερι πίονα νηὸν
- ποιῆσαι καὶ βωμὸν ἐπὶ προὔχοντι κολωνῷ.
- οἳ δὲ μάλʼ αἶψʼ ἐπίθοντο καὶ ἔκλυον αὐδήσαντος,
- τεῦχον δʼ, ὡς ἐπέτελλʼ. ὃ δʼ ἀέξετο δαίμονι ἶσος.
- αὐτὰρ ἐπεὶ τέλεσαν καὶ ἐρώησαν καμάτοιο,
- βάν ῥʼ ἴμεν οἴκαδʼ ἕκαστος· ἀτὰρ ξανθὴ Δημήτηρ
- ἔνθα καθεζομένη μακάρων ἀπὸ νόσφιν ἁπάντων
- μίμνε πόθῳ μινύθουσα βαθυζώνοιο θυγατρός.
- αἰνότατον δʼ ἐνιαυτὸν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν
- ποίησʼ ἀνθρώποις καὶ κύντατον· οὐδέ τι γαῖα
- σπέρμʼ ἀνίει, κρύπτεν γὰρ ἐυστέφανος Δημήτηρ·
- πολλὰ δὲ καμπύλʼ ἄροτρα μάτην βόες εἷλκον ἀρούραις·
- πολλὸν δὲ κρῖ λευκὸν ἐτώσιον ἔμπεσε γαίῃ·
- καί νύ κε πάμπαν ὄλεσσε γένος μερόπων ἀνθρώπων
- λιμοῦ ὑπʼ ἀργαλέης, γεράων τʼ ἐρικυδέα τιμὴν
- καὶ θυσιῶν ἤμερσεν Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντας,
- εἰ μὴ Ζεὺς ἐνόησεν ἑῷ τʼ ἐφράσσατο θυμῷ.
- Ἶριν δὲ πρῶτον χρυσόπτερον ὦρσε καλέσσαι
- Δήμητρʼ ἠύκομον, πολυήρατον εἶδος ἔχουσαν.
- ὣς ἔφαθʼ· ἣ δὲ Ζηνὶ κελαινεφέι Κρονίωνι
- πείθετο καὶ τὸ μεσηγὺ διέδραμεν ὦκα πόδεσσιν.
- ἵκετο δὲ πτολίεθρον Ἐλευσῖνος θυοέσσης,
- εὗρεν δʼ ἐν νηῷ Δημήτερα κυανόπεπλον
- καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- Δήμητερ, καλέει σε πατὴρ Ζεὺς ἄφθιτα εἰδὼς
- ἐλθέμεναι μετὰ φῦλα θεῶν αἰειγενετάων.
- ἄλλʼ ἴθι, μηδʼ ἀτέλεστον ἐμὸν ἔπος ἐκ Διὸς ἔστω.
- ὣς φάτο λισσομένη· τῇ δʼ οὐκ ἐπεπείθετο θυμός.
- αὖτις ἔπειτα πατὴρ μάκαρας θεοὺς αἰὲν ἐόντας
- πάντας ἐπιπροΐαλλεν· ἀμοιβηδὶς δὲ κιόντες
- κίκλησκον καὶ πολλὰ δίδον περικαλλέα δῶρα
- τιμάς θʼ, †ἅς κʼ ἐθέλοιτο† μετʼ ἀθανάτοισιν ἑλέσθαι.
- ἀλλʼ οὔτις πεῖσαι δύνατο φρένας οὐδὲ νόημα
- θυμῷ χωομένης· στερεῶς δʼ ἠναίνετο μύθους.
- οὐ μὲν γάρ ποτʼ ἔφασκε θυώδεος Οὐλύμποιο
- πρίν γʼ ἐπιβήσεσθαι, οὐ πρὶν γῆς καρπὸν ἀνήσειν,
- πρὶν ἴδοι ὀφθαλμοῖσιν ἑὴν εὐώπιδα κούρην.
- αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε βαρύκτυπος εὐρύοπα Ζεύς,
- εἰς Ἔρεβος πέμψε χρυσόρραπιν Ἀργειφόντην,
- ὄφρʼ Ἀίδην μαλακοῖσι παραιφάμενος ἐπέεσσιν
- ἁγνὴν Περσεφόνειαν ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος
- ἐς φάος ἐξαγάγοι μετὰ δαίμονας, ὄφρα ἑ μήτηρ
- ὀφθαλμοῖσιν ἰδοῦσα μεταλήξειε χόλοιο.
- Ἑρμῆς δʼ οὐκ ἀπίθησεν, ἄφαρ δʼ ὑπὸ κεύθεα γαίης
- ἐσσυμένως κατόρουσε λιπὼν ἕδος Οὐλύμποιο.
- τέτμε δὲ τόν γε ἄνακτα δόμων ἔντοσθεν ἐόντα,
- ἥμενον ἐν λεχέεσσι σὺν αἰδοίῃ παρακοίτι,
- πόλλʼ ἀεκαζομένῃ μητρὸς πόθῳ· ἣ δʼ ἀποτηλοῦ
- ἔργοις θεῶν μακάρων [δεινὴν] μητίσετο βουλήν.
- ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος προσέφη κρατὺς Ἀργειφόντης·
- Ἅιδη κυανοχαῖτα, καταφθιμένοισιν ἀνάσσων,
- Ζεύς με πατὴρ ἤνωγεν ἀγαυὴν Περσεφόνειαν
- ἐξαγαγεῖν Ἐρέβευσφι μετὰ σφέας, ὄφρα ἑ μήτηρ
- ὀφθαλμοῖσιν ἰδοῦσα χόλου καὶ μήνιος αἰνῆς
- ἀθανάτοις λήξειεν· ἐπεὶ μέγα μήδεται ἔργον,
- φθῖσαι φῦλʼ ἀμενηνὰ χαμαιγενέων ἀνθρώπων,
- σπέρμʼ ὑπὸ γῆς κρύπτουσα, καταφθινύθουσα δὲ τιμὰς
- ἀθανάτων· ἣ δʼ αἰνὸν ἔχει χόλον, οὐδὲ θεοῖσι
- μίσγεται, ἀλλʼ ἀπάνευθε θυώδεος ἔνδοθι νηοῦ
- ἧσται Ἐλευσῖνος κραναὸν πτολίεθρον ἔχουσα.
- ὣς φάτο· μείδησεν δὲ ἄναξ ἐνέρων Ἀιδωνεὺς
- ὀφρύσιν, οὐδʼ ἀπίθησε Διὸς βασιλῆος ἐφετμῇς·
- ἐσσυμένως δʼ ἐκέλευσε δαΐφρονι Περσεφονείῃ·
- ἔρχεο, Περσεφόνη, παρὰ μητέρα κυανόπεπλον
- ἤπιον ἐν στήθεσσι μένος καὶ θυμὸν ἔχουσα,
- μηδέ τι δυσθύμαινε λίην περιώσιον ἄλλων·
- οὔ τοι ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικὴς ἔσσομʼ ἀκοίτης,
- αὐτοκασίγνητος πατρὸς Διός· ἔνθα δʼ ἐοῦσα
- δεσπόσσεις πάντων ὁπόσα ζώει τε καὶ ἕρπει,
- τιμὰς δὲ σχήσησθα μετʼ ἀθανάτοισι μεγίστας.
- τῶν δʼ ἀδικησάντων τίσις ἔσσεται ἤματα πάντα,
- οἵ κεν μὴ θυσίῃσι τεὸν μένος ἱλάσκωνται
- εὐαγέως ἔρδοντες, ἐναίσιμα δῶρα τελοῦντες.
- ὣς φάτο· γήθησεν δὲ περίφρων Περσεφόνεια,
- καρπαλίμως δʼ ἀνόρουσʼ ὑπὸ χάρματος· αὐτὰρ ὅ γʼ αὐτὸς
- ῥοιῆς κόκκον ἔδωκε φαγεῖν μελιηδέα λάθρῃ,
- ἀμφὶ ἓ νωμήσας, ἵνα μὴ μένοι ἤματα πάντα
- αὖθι παρʼ αἰδοίῃ Δημήτερι κυανοπέπλῳ.
- ἵππους δὲ προπάροιθεν ὑπὸ χρυσέοισιν ὄχεσφιν
- ἔντυεν ἀθανάτους Πολυσημάντωρ Ἀιδωνευς.
- ἣ δʼ ὀχέων ἐπέβη, πάρα δὲ κρατὺς Ἀργειφόντης
- ἡνία καὶ μάστιγα λαβὼν μετὰ χερσὶ φίλῃσι
- σεῦε διὲκ μεγάρων· τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.
- ῥίμφα δὲ μακρὰ κέλευθα διήνυσαν· οὐδὲ θάλασσα
- οὔθʼ ὕδωρ ποταμῶν οὔτʼ ἄγκεα ποιήεντα
- ἵππων ἀθανάτων οὔτʼ ἄκριες ἔσχεθον ὁρμήν,
- ἀλλʼ ὑπὲρ αὐτάων βαθὺν ἠέρα τέμνον ἰόντες.
- στῆσε δʼ ἄγων, ὅθι μίμνεν ἐυστέφανος Δημήτηρ,
- νηοῖο προπάροιθε θυώδεος· ἣ δὲ ἰδοῦσα
- ἤιξʼ, ἠύτε μαινὰς ὄρος κάτα δάσκιον ὕλῃ.
- Περσεφόνη δʼ ἑτέρ[ωθεν ἐπεὶ ἴδεν ὄμματα καλὰ]
- μητρὸς ἑῆς κατʼ [ἄρʼ ἥ γʼ ὄχεα προλιποῦσα καὶ ἵππους]
- ἆλτο θέει[ν, δειρῇ δέ οἱ ἔμπεσε ἀμφιχυθεῖσα·]
- τῇ δὲ [φίλην ἔτι παῖδα ἑῇς μετὰ χερσὶν ἐχούσῃ]
- α[ἶψα δόλον θυμός τινʼ ὀίσατο, τρέσσε δʼ ἄρʼ αἰνῶς]
- παυομ[ένη φιλότητος, ἄφαρ δʼ ἐρεείνετο μύθῳ·]
- τέκνον, μή ῥά τι μοι σ[ύ γε πάσσαο νέρθεν ἐοῦσα]
- βρώμης; ἐξαύδα, μ[ὴ κεῦθʼ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω·]
- ὣς μὲν γάρ κεν ἐοῦσα π[αρὰ στυγεροῦ Ἀίδαο]
- καὶ παρʼ ἐμοὶ καὶ πατρὶ κελ[αινεφέϊ Κρονίωνι]
- ναιετάοις πάντεσσι τετιμ[ένη ἀθανάτοι]σιν.