Oedipus at Colonus

Sophocles

Sophocles, Volume 1. Storr, Francis, editor. London; New York: William Heinemann Ltd.; The Macmillan Company, 1912.

  1. κεῖνοι κομίζειν κεῖσʼ ἄναξ, χρῄζουσί με.
Θησεύς
  1. ἀλλʼ εἰ θέλοντά γʼ οὐδὲ σοὶ φεύγειν καλόν.
Οἰδίπους
  1. ἀλλʼ οὐδʼ, ὅτʼ αὐτὸς ἤθελον, παρίεσαν.
Θησεύς
  1. ὦ μῶρε, θυμὸς δʼ ἐν κακοῖς οὐ ξύμφορον.
Οἰδίπους
  1. ὅταν μάθῃς μου, νουθέτει, τανῦν δʼ ἔα.
Θησεύς
  1. δίδασκʼ· ἄνευ γνώμης γὰρ οὔ με χρὴ λέγειν.
Οἰδίπους
  1. πέπονθα, Θησεῦ, δεινὰ πρὸς κακοῖς κακά.
Θησεύς
  1. ἦ τὴν παλαιὰν ξυμφορὰν γένους ἐρεῖς;
Οἰδίπους
  1. οὐ δῆτʼ, ἐπεὶ πᾶς τοῦτό γʼ Ἑλλήνων θροεῖ.
Θησεύς
  1. τί γὰρ τὸ μεῖζον ἢ κατʼ ἄνθρωπον νοσεῖς;
Οἰδίπους
  1. οὕτως ἔχει μοι. γῆς ἐμῆς ἀπηλάθην
  2. πρὸς τῶν ἐμαυτοῦ σπερμάτων· ἔστιν δέ μοι
  3. πάλιν κατελθεῖν μήποθʼ, ὡς πατροκτόνῳ.
Θησεύς
  1. πῶς δῆτα σʼ ἂν πεμψαίαθʼ, ὥστʼ οἰκεῖν δίχα;
Οἰδίπους
  1. τὸ θεῖον αὐτοὺς ἐξαναγκάσει στόμα.