Vitae philosophorum

Λέγεται δʼ οὕτως Ἀθήνησιν ἐπιστρέψαι τοὺς ἀνθρώπους, ὥστʼ ἀπὸ τῶν ἐργαστηρίων συνθεῖν ἵνα αὐτὸν θεάσαιντο. καί τινος εἰπόντος, Στίλπων, θαυμάζουσί σε ὡς θηρίον, οὐ μὲν οὖν, εἰπεῖν, ἀλλʼ ὡς ἄνθρωπον ἀληθινόν. δεινὸς δʼ ἄγαν ὢν ἐν τοῖς ἐριστικοῖς ἀνῄρει καὶ τὰ εἴδη· καὶ ἔλεγε τὸν λέγοντα ἄνθρωπον εἶναι μηδένα· οὔτε γὰρ τόνδε εἶναι οὔτε τόνδε· τί γὰρ μᾶλλον τόνδε ἢ τόνδε; οὐδʼ ἄρα τόνδε. καὶ πάλιν· τὸ λάχανον οὐκ ἔστι τὸ δεικνύμενον· λάχανον μὲν γὰρ ἦν πρὸ μυρίων ἐτῶν· οὐκ ἄρα ἐστὶ τοῦτο λάχανον. φασὶ δʼ αὐτὸν ὁμιλοῦντα Κράτητι μετάξὺ σπεῦσαι ἰχθῦς πρίασθαι· τοῦ δʼ ἐπισπωμένου καὶ φάσκοντος, καταλείπεις τὸν λόγον; οὐκ ἔγωγε, ἔφη, ἀλλὰ τὸν μὲν

λόγον ἔχω, σὲ δὲ καταλείπω· ὁ μὲν γὰρ λόγος περιμενεῖ, τὸ δʼ ὄψον πεπράσεται.

Φέρονται δʼ αὐτοῦ διάλογοι ἐννέα ψυχροί· Μόσχος, Ἀρίστιππος ἢ Καλλίας, Πτολεμαῖος, Χαιρεκράτης, Μητροκλῆς, Ἀναξιμένης, Ἐπιγένης, Πρὸς τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα, Ἀριστοτέλης. τούτου φησὶν Ἡρακλείδης καὶ τὸν Ζήνωνα ἀκοῦσαι τὸν τῆς στοᾶς κτίστην. γηραιὸν δὲ τελευτῆσαί φησιν Ἕρμιππος, οἶνον προσενεγκάμενον ὅπως θᾶττον ἀποθάνοι.

Ἔστι δὲ καὶ εἰς τοῦτον ἡμῶν·

τὸν Μεγαρέα Στίλπωνα, γιγνώσκεις δʼ ἴσως,
1. γῆρας, ἔπειτα νόσος καθεῖλε, δύσμαχον ζυγόν·
2. ἀλλʼ οἶνον εὗρε τῆς κακῆς συνωρίδος
3. φέρτερον ἡνίοχν· 〈χανδὸν〉 πιὼν γὰρ ἤλασεν.

προσεσκώφθη δὲ ὑπὸ Σωφίλου τοῦ κωμικοῦ ἐν δράματι Γάμῳ·

Στίλπωνός ἐστι βύσμαθʼ ὁ Χαρίνου λόγος.

Κρίτων Ἀθηναῖος· οὗτος μάλιστα φιλοστοργότατα διετέθη πρὸς Σωκράτην, καὶ οὕτως ἐπεμελεῖτο αὐτοῦ, ὥστε μηδέποτʼ ἐλλείπειν τι τῶν πρὸς τὴν χρείαν. καὶ οἱ παῖδες δὲ αὐτοῦ διήκουσαν Σωκράτους, Κριτόβουλος, Ἑρμογένης, Ἐπιγένης, Κτήσιππος. ὁ δʼ οὖν Κρίτων διαλόγους γέγραφεν ἐν ἑνὶ φερομένους βιβλίῳ ἑπτακαίδεκα, τοὺς ὑπογεγραμμένους,

Ὅτι οὐκ ἐκ τοῦ μαθεῖν οἱ ἀγαθοί.

Περὶ τοῦ πλέον ἔχειν.

Τί τὸ ἐπιτήδειον ἢ Πολιτικός.

Περὶ τοῦ καλοῦ.

Περὶ τοῦ κακουργεῖν.

Περὶ εὐθημοσύνης.

Περὶ τοῦ νόμου.

Περὶ τοῦ θείου.

Περὶ τεχνῶν.

Περὶ συνουσίας.

Περὶ σοφίας.

Πρωταγόρας ἢ Πολιτικός.

Περὶ γραμμάτων.

Περὶ ποιητικῆς, [περὶ τοῦ καλοῦ].

Περὶ τοῦ μαθεῖν.

Περὶ τοῦ γνῶναι ἢ Περὶ ἐπιστήμης.

Τί τὸ ἐπίστασθαι.

Σίμων Ἀθηναῖος, σκυτοτόμος. οὗτος ἐρχομένου Σωκράτους ἐπὶ τὸ ἐργαστήριον καὶ διαλεγομένου τινά, ὧν ἐμνημόνευεν ὑποσημειώσεις ἐποιεῖτο· ὅθεν σκυτικοὺς αὐτοῦ τοὺς διαλόγους καλοῦσιν. εἰσὶ δὲ τρεῖς καὶ τριάκοντα ἐν ἑνὶ φερόμενοι βιβλίῳ·

Περὶ θεῶν.

Περὶ τοῦ ἀγαθοῦ.

Περὶ τοῦ καλοῦ.

Τί τὸ καλόν.

Περὶ δικαίου πρῶτον, δεύτερον.

Περὶ ἀρετῆς ὅτι οὐ διδακτόν.

Περὶ ἀνδρείας πρῶτον, δεύτερον, τρίτον.

Περὶ νόμου.

Περὶ δημαγωγίας.

Περὶ τιμῆς.

Περὶ ποιήσεως.

Περὶ εὐπαθείας.

Περὶ ἔρωτος.

Περὶ φιλοσοφίας

Περὶ ἐπιστήμης.

Περὶ μουσικῆς.

Περὶ ποιήσεως.

Τί τὸ καλόν.

Περὶ διδασκαλίας.

Περὶ τοῦ διαλέγεσθαι.

Περὶ κρίσεως.

Περὶ τοῦ ὄντος.

Περὶ ἀριθμοῦ.

Περὶ ἐπιμελείας.

Περὶ τοῦ ἐργάζεσθαι.

Περὶ φιλοκερδοῦς.

Περὶ ἀλαζονείας.

Περὶ τοῦ καλοῦ.

οἱ δέ,

Περὶ τοῦ βουλεύεσθαι.

Περὶ λόγου ἢ περὶ ἐπιτηδειότητος.

Περὶ κακουργίας.

Οὗτος, φασί, πρῶτος διελέχθη τοὺς λόγους τοὺς Σωκρατικούς. ἐπαγγειλαμένου δὲ Περικλέους θρέψειν αὐτὸν καὶ κελεύοντος ἀπιέναι πρὸς αὐτόν, οὐκ ἂν ἔφη τὴν παρρησίαν ἀποδόσθαι.