Dialogi
Severus, Sulpicius
Severus, Sulpicius. Sulpicii Severi libri qui supersunt (Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum, Volume 1). Halm, Karl, editor. Vienna: Gerold, 1866.
uerumtamen quia occasione huius exempli male usuros esse aliquos arbitraris, illi uero felices erunt, si a disciplina exempli istius non recedant. uideant enim, quia Martino semel [*]( 1 reluctare V II castis Fcorr. 4 edente V et 2 optimi libri Giselini: sedente AFv II constitit B 7 caenula AF, coenula tI II absumpti AV: assurapti Fv p colligit V 10 solomonem F. sapientiam salomonis FM 11 sed AFQV: sed si v 12 expetit F 13 meruit V: sed et meruit AFv 15 Et postumianus V || galle te loquente F 16 illud ubi AFv 17 adsistisse V 18 fort. ministrauit ei. uereor 20 inserentur Q II tum] et V II non uides - personam om. Fpr. m. 21 dicere V 24 datos FV: dampnatos A II bona ad. rehiberet om. AF et alii 25 redhiberet 2 codd. Gisel. || putes v II stare F pr. m. 28 aliquos om. Vv 29 exempli istius BMV: exempli istius uiri FQv, istius uiri exempli A. )
disce igitur disciplinam: seruiat tibi matrona, non imperet, et seruiat, non recumbat: sicut Martha illa ministrauit Domino, nec tamen est adscita conuiuio: immo praelata est ministranti, quae uerbum potius audiebat. sed in Martino ista regina utrumque compleuit: et ministrauit ut Martha, et audiuit ut Maria.
quodsi quis hoc uti uoluerit exemplo, per omnia teneat: talis causa sit talisque persona, tale obsequium, tale conuiuium, et in omni uita semel tantum.
Praeclare, inquit Postumianus, nostros istos, ut Martini non egrediantur exemplum , tua constringit oratio, sed profiteor tibi quia haec surdis auribus audientur.