Dialogi

sed contentus sit hoc Cyrenensis ille, cui uel necessitas uel natura est esurire, uel postremum isti, quibus, credo, marina iactatio inediam cibi fecerat: nos procul a mari absumus, et quod tibi saepe [*]( 1 ad AFV: ut ad Mv p pertendi ibi V: pertendens A, pertendi Fv 2 pellicea v 3 consalutatos V: consalutatos ABFMQ, consolatus v 4 cursum om. V || possemus AB II mollitiae V, mollitia BFM, malitia A, malacia coni. Gisel. 5 detineri V: adtineri AFv 1/ sit V: est AFv 6 coltumque V 8 prae V: om. AFv 9 exosculatos Av 10 eipositis in terra BV: positis in terra AF, impositis in terram v II uerbecum V 11 adponet V 12 hordiacium V, ordeacium AF, hordeaceum v, et sic plerumque alias 14 mentae AFv 15 exatiati AV, satiati F 17 placetne V: placetne tibi AFro 19 accipit ait F, accepit AFv II inquid sulpicii V 20 fuerint V 22 coges V 24 istud AV: istum Fin ras. m. 2 et v 25 ille cyrenensis A 26 postremum V: postromo AFv )

Enimuero, Postumianus [ait], cauebo posthac cuiusquam abstinentiam praedicare., ne Gallos nostros arduum penitus offendat exemplum.

statueram autem etiam cenam Cyrenensis illius uel consequentia — septem enim diebus apud ipsum fuimus — referre conuiuia: sed supersedendum est, ne se Gallus aestimet fatigari.

ceterum postero die, cum aliqui ex incolis ad nos [uisendos] confluere coepissent, cognoscimus illum hospitem nostrum esse presbyterum, quod summa nos dissimulatione celauerat.

deinde cum ipso ad ecclesiam processimus, quae fere duobus milibus aberat, a conspectu nostro interiectu montis exclusa. erat autem uilibus texta uirgultis, non multo ambitiosior quam nostri hospitis tabernaculum, in quo nisi incuruus non poterat consistere.