Dialogi
Severus, Sulpicius
Severus, Sulpicius. Sulpicii Severi libri qui supersunt (Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum, Volume 1). Halm, Karl, editor. Vienna: Gerold, 1866.
sed quia satisfeci uestris auribus, immo etiam uerbosior fui fortasse quam debui, tu modo — ad me autem loquebatur — debitum faenus exsolue, ut te de Martino tuo, ut es solitus, plura referentem, iam pridem in hoc desideriis meis aestuantibus, audiamus.
Quid ? inquam, tibi de Martino meo liber ille non sufficit, quem ipse tu nosti me de illius uita adque uirtutibus edidisse?
Agnosco id quidem, Postumianus inquit, neque umquam a dextera mea liber iste discedit. nam si agnoscis, ecce — et aperit librum, qui ueste latebat - en ipsum. hic mihi, inquit, terra ac mari comes,. hic in peregrinatione tota socius et consolator [*]( 4 retinente MV: om. AF, renitente v 5 male AFQV: malo || vsentia V || euelli Rosw. 6 digressus cst A 7 inpletur BMV: inpletus AFv I a om. A 8 dein F 9 humeris Av 12 catena cohiberet BY: catenae cohiberent AFv 14 regressus est A 1\\ correctus AFQ codd. Gisel. Roszw. : correptus V (?) v 15 futurus Bosw. et V: post futurus AFv || neque aut V 17 quae Lazius: quas AFVv 23 et sulpicius (minio) quid V 25 et postumianus (minio) agnosco id quidem inquid V r 26 iste V: ille AFv || discedit et ait V || ecce et V: om. AFv 27 ueste BV: sub ueste AFv, cf. Verg. Aen. VI, 406 II en AV: enim F || terra BMV, ut coni. Vorstius: terrae AFv 28 maris F corr. )
sed referam tibi sane, quo liber iste penetrarit, et quam nullus fere in orbe terrarum locus sit, ubi non materia tam felicis historiae peruulgata teneatur.