Vita Sancti Martini

et quamuis pius Dominus seruare militem suum licet inter hostium gladios et tela potuisset, tamen ne uel aliorum mortibus sancti uiolarentur obtutus, exemit pugnae necessitatem.

neque enim aliam pro milite suo Christus debuit [*]( 1 baptisma AF, item u. 5 || tamen om. FQ 6 licet V et meUores Giselini: scilicet ABF 7 irrumpentibus 1 cod. Gis. 8 uuangionum F 9 et ut BMV: ut AF*v, utque F corr. [J recitabantur F 10 opportunum v 11 remisBionem Y 14 militaturus Gisel. ex tribus suis libris et v 15 aduersum F 16 postera AFv 17 detrectare AFv 21 clypeo FVv II cuneis Fpr. m. 22 custodia A 23 obieceretur V 11 postera Fv 24 seque AFMV: seseque v 25 ne om. F pr. m. 27 licet] etiam F sed tn ras. manu receuti 28 mortibus Y: morte AFv 1\\ uiolaretur B )

Exinde relicta militia sanctum Hilarium Pictauae episcopum ciuitatis, cuius tunc in Dei rebus spectata et cognita fides habebatur, expetiit et aliquamdiu apud eum commoratus est.

temptauit autem idem Hilarius inposito diaconatus officio sibi eum artius inplicare et ministerio uincire diuino. sed cum saepissime restitisset, indignum se esse uociferans, intellexit uir altioris ingenii, . uno eum modo posse constringi, si id ei officii imponeret, in quo quidam locus iniuriae uideretur: itaque exorcistam eum esse praecepit. quam ille ordinationem, ne despexisse tamquam humiliorem uideretur, non repudiauit.

nec multo post admonitus per soporem, ut patriam parentesque, quos adhuc gentilitas detinebat, religiosa sollicitudine uisitaret, ex uoluntate sancti Hilari profectus est, multis ab eo obstrictus precibus et lacrimis ut rediret. maestus, ut ferunt , peregrinationem illam ingressus est, contestatus fratribus, multa se aduersa passurum: quod postea probauit euentus.