Divinarum Institutionum

Lactantius

Lactantius. L. Caeli Firmiani Lactanti Opera omnia, Part I. Brandt, Samuel, editor; Laubmann, Georg, editor. Vienna: Gerold, 1890.

quodsi aliqua necessitas probebit, tum uero maxime adhibenda uirtus erit, ut cupiditati continentia reluctetur. nec tantum alienis toris quaeque [*](EPITOME 17-568, 12] 57, 3; 59, 6; 61, 6—8. ) [*](BRHPY] 2 hominem B 3 potest\' R1 iis RP3 in ras. corr., his BHPlV 4 Hdepopulandam (in ? er.) B foedadamque sic RpI, corr. P3 5 substrauerirnlt B7 6 appellarrel V2 7 parridas BPl (co-rr. P3) V sufficiat H 8 haec] hac iJ1 uerba haec tamen-quidem parcit (13) om. H 9 iis BI, his BR2 HPV ab"h\'ominandam F2 11 quid iis JR1, quid de his lV, quid his BP, qui his V tradamus V 12 tWeterrima B3 13 parcet B1, corr. B3 15 uicit BRHV 16 edat]. et H operam B designet B, dissignet cett. 17 maxime R 19 et in ras. ex ad ut uid. B3, e*t**(s et ut er.) P, est V expedit P1 (corr. pi) V im P 21 honesta opera (duo - add. m. 1 ?) B uoluntas B ipsa B 22 quodsiJ etsi B cohibebit R, prohibet H 23 maxim*e (a er.) B, maxima PV 24 alienis (exp. m. 1 uel 2) B tor*is (i er.) B, tori R quae BH )

567
attingere non licet, uerum etiam publicis uulgatisque corporibus abstinendum deus praecipit docetque nos, cum duo inter se corpora fuerint copulata, unum corpus efficere.

ita qui se caeno inmerserit, caeno sit oblitus necesse est. et corpus quidem cito ablui potest, mens autem contagione inpudici corporis inquinata non potest nisi et longo tempore et multis bonis operibus ab ea. quae inhaeserit conluuione purgari.

oportet ergo sibi quemque proponere duorum sexuum coniunctionem generandi causa datam esse uiuentibus eamque legem his affectibus positam, ut successionem parent.

sicut autem dedit nobis oculos deus non ut spectemus uoluptatemque capiamus, sed ut uideamus propter eos actus qui pertinent ad uitae necessitatem, ita genitalem corporis partem, quod nomen ipsum docet, nulla alia causa nisi efficiendae subolis accepimus.

huic diuinae legi summa deuotione parendum est. sint omnes qui se discipulos dei profitebuntur ita morati et instituti, ut inperare sibi possint.

nam qui uoluptatibus indulgent, qtii libidini obsecuntur, hi animam suam corpori mancipant ad mortemque condemnant, quia se corpori addixerunt, in quod habet mors potestatem.

unus quisque igitur quantum potest formet se ad verecundiam, pudorem colat, castitatem conscientia et mente tueatur: nec tantum legibus publicis pareat, sed sit supra omnes leges qui legem dei sequitur.