De Ira Dei

Lactantius

Lactantius. L. Caeli Firmiani Lactanti Opera omnia, Part II, Fasc 1. Brandt, Samuel, editor; Laubmann, Georg, editor. Vienna: Gerold, 1897.

Sed quoniam conpactus est, ut diximus, e duobus. [*]( 22 at diximus] c. 15, 3. ) [*](BP (om. 1 s. 14-16)] 1 corruptellas B uoluptates edd., cf. Inst. VI 19,10, sed cf. Epit. 56, 6 utuntur (libidinis adfectu) ad solam uoluptatem. irae adfectu] Buenemannus, iram (m del. m. 3) et adfectum B 2 a dum denuo incipit P iis] edd., his BP 4 at B 5 tragediae B, tragoedia P1 esset] edd., est BP arcychiitas Bl, arcyitas B3, architas P 6 si ] P, qui ex s V et i B2 iniuriarm\' B3 7 repressussedse Bx, repressius*«est B1 rse PJ et patientia. (m er.) furoris Bl, lineae postea erasae impetumi,tigasset BI. impetummi tigauit B3 11 Liraj B3 12 id P 13 dei om. B post dei haec dicere-cogitare (16) desunt, dimidio uergus et tribus proximis uacuis, P 14 istoici B negant edd.. recte? domini Bx, deum B3 15 coerguere Bxc 17 praesentirc dubitanter Heusingerus, Emendat. p. 142 autem\' P21 18 ad dei] P. ad***** (didit er.) B ante factus s. I. add. si B1 21 praeceptis] 1\'. caput B 22 est om. P )

118
animo et corpore. in altero uirtutes, in altero uitia continentur et inpugnant inuicem. animi enim bona, quae sunt in continendis libidinibus, contraria sunt corpori, et corporis bona, quae sunt in omni genere uoluptatum, inimica sunt animo.

sed si uirtus animi repugnauerit cupiditatibus easque conpresserit. erit uere deo similis. unde apparet animam hominis, quae uirtutem diuinam capit, non esse mortalem.

sed discrimen illud est quod cum uirtus habeat amaritudinem et sit dulcis inlecebra uoluptatis, uincuntur plurimi et abstrahuntur ad suauitatem. hi uero quia se corpori rebusque terrenis addixerunt, premuntur in terram nec adsequi possunt diuini muneris gratiam, quia se uitiorum labibus inquinauerunt..

qui autem deum secuti eique parentes corporis desideria contempserint et uirtutem praeferentes uoluptatibus innocentiam iustitiamque seruauerint. hos deus ut sui similes recognoscit.

cum igitur sanctissimam legem posuerit uelitque uniuersos innocentes ac beneficos esse, potestne non irasci, cum uidet contemni legem suam, abici uirtutem, adpeti uoluptatem?

quod si est mundi administrator, sicut esse debet, non utique contemnit id quod est in omni mundo uel maximum. si est prouidus, ut oportet deum, consulit utique generi humano, quo sit uita nostra et copiosior et melior et tutior. si est pater ac dominus uniuersorum, certe et uirtutibus hominum delectatur et uitiis commouetur. ergo et iustos diligit et inpios odit.