Epistulae

Ennodius, Magnus Felix

Magnus Felix Ennodius. Magni Felicis Ennodii Opera Omnia (Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum, Volume 6). Hartel, Wilhelm, editor. Vienna: Gerold, 1882.

XXVII. ENNODIVS AVRELIANO EPISCOPO.

Debeo equidem dolori meo uocem, sed reuerentiae uestrae taciturnitatem. et forte melius maerorem de abstinentia sermonis uestri loqueretur muta dissimulatio: urbanum enim et subtile erat, ut isdem lineis quibus in me delinquitur potiorum delicta ferirentur, ut secum haberet culpa uindictam. sed quo me uertam, qui inmemorem mei et humilium notitiam respuentem pertinacia amoris insequi non desisto? numquid non repudiati inportunitas mater horroris est, cum placendi per adsiduitatem desiderium materiam exigat displicendi? nam quicquid mente fugimus ingestum oculis uix uidemus. si mihi liceret adhuc aequali cum beatitudine tua sorte contendere! sed dormiunt apud coronam tuam propinquitatis priuilegia, postquam pater esse meruisti. retinet quisquam hominum perire [*]( 1 ennodii Т2b si cessit B, successii fort. 8 sabuebor B, sabmouebar fort. 4 agnoscānt T corr. m. 2 6 uultes B 8 meserias B1 cu∗rent (r erae.) L quidquam L 11 cotam] otrpbram L., ) [*](XXVII. 13 epos B 14 sequidem B ure B 15 merorem BT 16 muta loqueretur TV, sequeretur muta Pb 17 hisdem B, eisdem Pb 18 heberet B 20 pertinatia L\'P, pertinaoiam BTYb, pertinatU L1 nunquid T 21 per-displicendi om. B add. in mg. info corr. 22 exigit P et Sirm. 24 tancimdere B 25 puilegia L-. )

249
suis iura necessitudinis incrementis et accessione piae dignitatis et generis et diligentiae uincla dissolui ? ergo decuit euectionem meriti uestri: instabili mihi esse rumore conpertam et de communibus gaudiis adhuc pendere opinione eontentum? electus sum, cui bonum generale taceretur, at rem aurei saeculi solus pro conscientiae meae obscuritate nescirem. nobilis uita uel genere apicem ecclesiastic honoris ascendit, et me dedignatur adloquio. uere tale factum, aut studio aut neglegentia euenerit, non probatur. ego tamen seruitia salutationis inpendo et Italica simplicitate, unde tristitiam habuerim, sine dissimulatione manifesto.

XXVIII. ENNODIVS AGAPIO.

Duriter officium gestientis animi ad memoriam tristium mens recordatione stimulanda reuocauit. nam semper remedium doloris obliuio est, quia quod ratione non possumus temporum prolixitate sepelimus. bene est, quia diuturnitate senescit adflictio et magni doloris consolatio citius per silentium procuratur. nam in huiusmodi negotiis plus agitur nil agendo. sed quid facio, quia epistolae uestrae lectio iam obductae cicatricis penetralia rescindit et sepultam inmaturi funeris recordationem amara sorte uiuificat? ergo ego communi fratri consolationem dare poteram, cum, si quid humanitatis in me esse creditur, sic dolerem? aut umquam flens placuit consolator? ergo expectatur medicina de morbidis? non; de me, domne Agapi, [*]( 1 adcessione B ,8 instabili PТ2b, inatabilem BLTlV 6 obsecuritate L 7 uel] et P et Sirm. aecclesiastici B 9 eue- neret B XXVIII. 13 agapito L, agapito in agapio V corr. m. 1, faosto T 16 obliuio doloris TVb, obliui∗∗oloris L 17 sepeli∗m\' (e ? eras.) L, septimas in sepelimus V corr. m. 1 seniscet B 18 consnlatio B, ∗∗∗solatio L citius] ciiius b, om. sirm. 18 negociis B 20 nostrae b ei Sirm. obducta Sirm. 21 rescindit PT2b, rescindet Tl, rescindent LV, rescendent B. 22. sortae B consulationem B 24 nunquam T placauit fort. 25 domni B )

250
bene iudicas, si et in germani tui maeroribus et in obitu spiritualis filii ego quasi opinioni tuae disputator occurro. sana pectora iter curationis inueniunt: nemo alterum unde ipse laborat absoluit. sed hinc alias: potens est deus, qui solus ad ista ualet occurrere et communis mali subleuare pressuram. uos tamen honorificae cultu salutationis inpertiens rogo, ut crebro mihi epistolaris commercii munera conferatis. ad quae studia pigrum esse nec amantem conuenit nec facundum.

XXVIIII. ENNODIVS LIBERIO.

Si poetarum spiritus disciplina paginalis admitteret, centena ora et uox ferrea uix quod celsitudini uestrae a me debetur uerborum ubertate reseraret. sed quia magnis obnoxius uix parua sufficio, prouidi post dei misericordiam uestrae gratiae repensorem. nam frater uester domnus Faustus, dum debere se beneficium quod mihi tribuistis eloquitur, ab inbecillis ceruicibus grauis oneris sarcinas amolitur. sunt inter duos praecelsos ista communia: uos uobis et dare digna nostis et reddere: me sub fasce uestri muneris constitutum sola manet de obnoxietate confessio, dum praeuentum gratiae uestrae mole, quod uoti conpotem, fecit hoc inparem. adsum tamen partibus meis et inter orandum quamuis peccator deum, ut pro me [*]( 13 cf. Verg. Georg II 43.44, Aen. VI 625. (Lucr. VI 840 L. p. 899), Pere. I 29, Hoetins ap. Macrob. Sat. VI 8, 6. ) [*]( 1 si] sed T meroribus BLTV obbtu B 2 spiritualis Sirm. 4 ipsae B 6 praessuram B honorifice BTV cultu B, cultus LPTVb 7 commertii B conferates B 8 atq; B. ) [*]( XXVInI. 12 paginalee B et centena Bb 13 celsitudiois nestre B 15 parua B, pauca LPTVb 17 sese B tri- I buestes B inbioilis B 18 oneris Pb, honeria T, honoris BLV 20 sublsub B sola manet B, solamen et PVb, solam et LT 22 conputem B, cο̃petẽ T 23 orandum PТ2b, horandum B, hortandum LT1V)

251
quoque uobis reddat, inploro. ecce duo ista sufficiunt: nam et de caelo pro me expectatis quod uos exhibuisse meministis, et est aequalis qui se debere fateatur in terris expecto tamen beneficii uestri celeriter subplementum. ut litteras, quales per sublimem uirum Tranquillinum eam precatus, accipiam. his tamen aliam uobis miserendi uiam bene morum uestrorum conscius exhibebo. Camilla parens mea intra Gallias et uiduitatis miseria et geminae iam captiuitatis subcubuisse fertur incommodis. nemo est, qui tam multiplices necessitates praeter celsitudinem uestram possit auertere: generis mei patronus quod in Italia positis praestitit non neget in Gallia, ut uel de casellulis ipsius ordinatione uestra, dam ab eis fisci onera deriuantur, ad praefatae alimenta sufficiant. domine mi, salutationis seruitia dependens rogo, ut portitorem praesentium hominem meum, quem ad haec exsequenda destinaui, deo uobis inspirante ad meum effectum eminentia uestra iubeat commeare. numquid dubitare de postulationibus suis eum conuenit, qui se nouit etiam illa, quae non poposcerat, inpetrasse?

XXX. IN CHRISTI SIGNO.

Natura rerum est, ut. etiam idoneus ore uel pectore possit de praesumptione culpari. quia. omnis uerborum commoditas humilitatis terminos egressa calcatur, et sicut habenda sunt quae [*]( 1 reddet B 2 expectates B meministes B, menistiB Tl 3 aequales B exspecto LV 4 subplimentum B 5 sublim̃ l T txanqailinum B Tranquillinum—tamen in mg. add. L prefatns Bx 7 exhibeo L camella BLTV 8 meseria B subcupuisse B 10 patronna L, patronos BTV, patronis Pb 11 prestitet B negit B ut vel Bb, ut LPTV 12 honera B 18 derinantnr b, dirinantur BLPTV m T, mihi BLV 14 seruicia dependans B 16 meum] mecfl B effectu B 17 nunquid T poetolationibus B 18 etiam] et Sirm. ) [*](XXX. 20 In Christi signo] Symmacho papae Sirm. 22 omnes B 23 habende L\' ut uid. st T 8. l. m. 2)

252
exiguntur in pretio,: ita ingesta uilescunt. inportunitas cum facundos opinionis nobilitate dispoliet, dedecore uestit indoctos. sed hac me; ratiocinatione. sustento, quia est quidem audax, sed; amabile praeuium praestitisse sermonem, et sicut uicinum temeritatis, ita proximum dilgentiae ad caritatem pertinens iter aperire. inter; ecclesiarum homines numquid reatus est, si pari amore contenderint dispares dignitate? aut excedunt modici honoris angustiam qui desiderant suffragio gratiae summatibus, conparari? non. habet superbi conscientiam. qui se tantum ia affectionis muniis non metitur, praesumo dicere, directus subditorum feruor est qui in hac re praecedentes anteuenit. ecce sic partes meas quasi uoluntariae allocutionis fuscatas. nube purgaui. sed dico quod ad defensionem spectat uberrimam. , filius uester domnus Rhodanius exegit a me m usum stili praesentis erumpere fateor tamen in studio meo fuisse: quod iussit, quia qui uolentem coegerit non laborat. deo gratias principe loco et tota epistulae concinnatione referamus: quia in societatem capitis sui aliquando Romana membra coierunt, iustum erat, ut et beatus Petrus apostolus sedi suae ecclesias et senatui liberiori per dominum partes debitas reformaret. dignus regnator, digni in quorum aetate uotorum summa contigerit: nam etsi itura ad posteros felicitas perseueret, litandum illis est laudatione praecipua, a quibus sumpsit exordium. I deo efficaciter supplicastis, ut illius uos uirtus erueret, cuius potest seruare clementia. didicistis eius euentus prosperos, quem uidetis secutam dum mandat bella uictoriam. parum superest, ut mansuetudinem mentis illius [*]( 1 praetio V uiliscnnt B 2 facundas B nubilitate Lx dispoli«et L indootus B 3 ratiotinatione T, rationatione V 4 preuiumB 5 timeritatis B 9 coparaci L 11 feruor scripsi, error libri praecidentes B . 18 expectat B 14 rodani,us BLT, rodanusF , exiget B, coegit Sim. 16 uoluntatem quoegerit B ,17 epistolae BT 18 a uerbis quia in nouum caput incipit in BLPTVb, linea dimidia ante quia uacua relida in !r 19 quoierunt B 20 aecclesias BV 21 reformarei L digni scripsi, dignus libri quorum] quo cum Sirm. 28 illi Sirm. 24 supplioastes B 25 dedicistes B -26 dum mandat secutam LPTVb )
253
ita profundam teneatis, quasi sit ignara. procinctuum, deo tribuente MO pax eius turbari dubiis potest nec fortitudo qualibet obiectatione confringi. nihil apud illum tutius supplicante solus euasit proeliares acies qui rogauit: uicit armorum inpetus qui obtulit deuotus obsequium quod uix ueteres principes praesentiae suae sudore potiti sunt, hoc semper regis nostri breuis procurauit epistula. per excursus dirigitur felix exercitus ad triumphum qui credat militem eius in labore et perfections, habere quidem superantis. gloriam, sed continentiam subiugati? consummatis congressionibus de irae hereditate nil remanet; uno tempore quos perniciosos aduersarii uiderint blandos sentiunt tributa pendentes et haec quidem caelesti praeparantur pro hac repensione suffragio, quia fides nostra apud eum, aliud ipse sectetur, in portu est. mirabilis patientia, quando tenax propositi sui claritatem non obumbrat alieni: nam et ecclesiarum nostrarum patrimonia relabi, nisi aucta fuerint, ingemescit. sic factum est, ut et statum suum locupletes pauperum substantiae teneant et mediocres ad supremam opulentiam conualescant. in sacerdotibus uirtutes et innatas colit et non repertas inspirat. sed cur beatitudinem uestram praeiudicio diffusi sermonis anticipem? continuo experientia uestra et spiritalis illa perfectio ieiunum me fuisse in filii uestri laudibus accusabit, et cum soleant amplificari facta conloquiis, sterilem me relatorem de uirtutum eius messe causabitur. iam saeculares apices, curules et trabeas, patricias [*](1 retioeatis b procinct∗ũ L 3 tocins B 4 uicet B 5 obitnlit denotos L 6 p regis (p deleuit m. 2) T 8 triumfum B quia Sirm. 9 Buperantis PT*b, superantes LT1V, superbiantes B 10 consumpmatis B irae om. T 11 remanit B perniciosus B adnersari T 12 haec L 13 responsione V114 alint B, [cum} aliud Sirm. sectitur B importn T 15 ciuitate L 17 acta T ingemiscit LTV, ingemiscat B 18 locupletes Sirm., locnpletis BLPT Vb paupm T1 sed uocem exp. m. 2, super panperum nescio quod signum posuit L, prosperum fort. mediocres Sirm., mediocris BLPlVb 19 connaliscant B 20 pepertas B 22 spiritale B perspectio BL 23 fili B 25 seculares B )
254
etiam dignitates qualiter ant naturae reddat aut moribus, domestici perlatoris adstipulatione uulgetur. nam et ueteres in antiqua generis luce durare facit et nouos splendore inopinati fulgoris inradiat. facilius respublica eius bono dispensationis effluens in priuatam migrat opulentiam, quam famulantium census in palatina lucra commutetur. nunc, quod superest, meae seruitiis salutationis acceptis oratione prospicite, ut Christus redemptor noster quae in praefato clementissimo rege seruientibus sibi contulit longa aetate conseruet det etiam regni de eius germine successorem, ne bona tanti hominis in una aetate ueterescant et antiquata temporibus pro sola aurei saeculi commemoratione nominentur.

XXXI. ENNODIVS AVIENO.

Dum iucundis adhuc deo dispensante fruerer de praesentiae uestrae uicinitate conspectibus et amabilia conloquiorum mella uenerabili mendacio retineret auditus, occasio mihi scriptionis oblata est. fateor, diu nolui medicinam desiderii, dum altera procuratur, inrumpere. delectabat species animo meo pia ludificatione blandita: nolebam conscius deprehendere quae pascebat in amore fallaciam. bene enim sapit studiis nostris obsecuta seductio et pro uero libenter admittimus dulcium imagines nuntiorum: grata somnia quotiens fugantur uigiliis, ingemescimus et illud mortis simulacrum de placidis deceptionibus plus amatur. ergo nunc mihi, quia illud quod praefatus sum stare non licuit, exequendum est quod remansit. aliquis hominum [*]( 2 unlgatur T ueteris BL 3 dura B fecit L, reflcat B splendorem L, plendore B 4 ∗fulgoris (e eras.) L 5 effluens B, om. LPTVb famulantum Sirm. 6 censoa B comntet L 7 oratione om. Sirm. 8 praecato B, pfecto T 9 conseruit B 11 uetericant B, ueterescant (a corr.) L 12 nominetur LPb, nomiaant B\' ) [*]( XXXI. 15 iocundis BT, iocundue Pb 16 uestre e T 17 mendatio B 19 species scripsi, series libri 21 falatiam B 23 gratas omnia B 24 simulachrum T 26 exsequendum L Y )

255
pro peccati sui onere sic laborat ? adfligerer nisi uos uiderem: ad cupita perductus maceror, quia quae poscebamus deo tribuente concessa sunt. numquid alicui accessit de laetitiae occasione quod torqueat aut de messe gaudiorum egressa est planta tristitiae? gratias inseparabili trinitati deo uero, qui, ut uota inpleat, aliquotiens uota contemnit. ipse ergo coniunctionis tuae copulam respiciat: ipse unum faciat ex duobus, qui in primi hominis corpore, dum adhuc natiua et intemerata inmortalitate gauderet, utrosque formauit. iungatur tibi uxor, ut Abrahae Sarra, ut Isaac Rebecca, ut Iacob Rachel caelesti benedictione sociata est. habeas continentis praemium, frugem et dulcedinem coniugati: legi dei pareat solutio uirginalis, dum quod in se subtrahit reddit in subole. nesciat externam diligentiam bene in uobis solidata communio: illa matrem tuam moribus et conuersatione restituat, tu parentem. non pereat mundo maiorum tuorum, dum in te renascitur, amplectenda formatio. nequaquam peregrina uitae exempla necnon aduenticia postulantur: in oculis locata sectamini. ecce ego, qui hymenaeis tuis interesse non potui, hac te precum mearum prosecutione communio: uos ad uicissitudinem exhibete crebra colloquia. domine mi, salutationis amorem et reuerentiam persoluens rogo, ut si memoriam mei de illa locupleti recordatione non truditis, et orationibus me et conloquiis subleuetis. ad cuplta [*]( 1 onere Pb, honere BLTV 2 capida B posoebabmns B sed inter scribendum corr. 8 adceesit B occassione B 4 torquaeat B 5 inaepabili B uero] nostro fort. 6 conh tempnit LTV 8 intimerata B 9 tueroaque B habraae B, habrahe V, abrahe T 10 ysac L, ysaac T 11 praemium] praeniam Sirm.; quid L exhibeat dici nequit cum fol. 142* uocdbula complura fere euanuerint 12 uirginales B 13 sobole LTV neacit B 14 communia L 15 mondo B\' 16 amplectando L 17 aduentitia L 18 hymeneis BLTV 19 ac L prosecutio T* 20 eonnenio Birm. uicessitudinemB coloquia B 21 domine mi om. Sirm. mihi BLV, michi T 22 lucupleti B trndentiB B)
256

XXXII. ENNODIVS ADEODATO PRESBVTERO.

Quantum a me merito, quantum actione sis clarior, orationum tuarum reserauit effectus. ecce domni Fausti filii tui abstractam de solacio meo partem maximam tu tenebis. ego quidem sanctis et legalibus desideriis precum inpedimenta non adtuli: sed tantum me domni Auieni perculit pro eius I caritate discessio, ut lacrimis prosequerer et ad optata tendentem. patuit humanarum rerum in hac causa de diuersitate formatio. illum euocant Christo duce uotiua, me feriunt: illi blanditur de coniunctione uicinitas, me de sequestratione conpungit ecce de precum mearum fruge sollicitor, et adeptos nos, si quid in hac parte postulatum est, quod cum Christi pace dici liceat, ingemesco. sed inter haec tali diligentiae curatione sustentor, quia domnum Auienum superantem uota. reddidimus. habet de origine eius Roma iactantiam, Liguria de profectu: ibi domno Fausto filius naturae lege concessus est, hic eruditione patefactus. minus fuit cum generalitate hominem nasci quam, quod inimitabile uidebatur, Fausti sobolem conprobari. referamus ad deum beneficia sua et ipsi pro illo exhibeamus gratias, a quo poposcimus quae tenemus. uos salutationis meae obsequia pro sancti pectoris uestri puritate suscipite et codicem recipientes meum cum illo, qui a uobis promissus est, destinate. [*]( XXXII. 2 presbitero T 4 reserabat 7x, reserabit LT2V fili B 5 solatio, BLTV mazima BV 6 impedimento L 7 tantum scripsi, tanta libri. perculet B 8 lacrimes L humarum T* 9 causã L illud L 10 cristo B uotiuam et B 11 diuinitas fort. conpunget B 12 aollicitus Lx adeptus L hac B 13 cristi B ingemisco BLTV 15 reddimus B 16 lignri B 17 natura! elege Bl eruditionS L 18 cum ex con B corr. genaralitate B 19 iniexbibsam\' mittabile T* nedebatnr B 10 exhibeamus B, referam V, ezhibeam refera L, referamus PTb, redhibeamns Sirm. 22 puritatem L pcipientes L )

257

XXXIII. ENNODIVS CAESARIO EPISCOPO.

Quod spe praeceperam litteris indicastis. nam uenerandi promulgatione conloquii, quid caelestis imperator domnum regem circa uos facere conpulisset, agnoui: ego sum, cui postquam meritum uestrum patuit, nequaquam se felicitas actionis abscondit. qui hominum nobilissimo in Christi seruitute pontifici terrenas dominationes nesciat esse subiectas et minacem regis potentiam innocentiae obiectione superari? quando principalis purpura aut cilicia despexit aut pallium? quando libertas illa potissima credidit sibi ante Christianam humilitatem licere quod uoluit? aut quando ei licuit uelle quod laederet? quod si inter haec canae aetatis exempla recolantur et saeuitiam circa cultores dei tyrannicam reducas in medium, scimus quia ab illis nostri dogmatis sectatores, ne umquam morerentur, occisi sunt. tunc militibus suis uitam et aeternitatem obsequente gladio perpetuus ille dux contulit: illi inimicorum suorum ministerio perdiderunt originariam uilitatem. te, mi domine, in orbe iam Christiano diua lex peperit et apostolici uberis lacte nutriuit: tu ceteros uelut solis magnitudo astris minoribus conparata transgrederis: te qui interioris hominis oculis inspexit instructus est. nam cum et facie ipsa foueas puritatem, delinquentes feriato ore castigas. boni de conuersatione tua, quocumque processeris, imitanda. inueniunt: malis fugienda demonstrantur. beatus tu, cui a deo tributum est, ut et monitis [*]( XXXIII. 2 ceeario T, cessare L episcopo] arelatensi add. B m. rec. 8 quo L praeciperam LV, preciperam B indicastes B nam] non L 5 ciroa] cir B 6 abscondi L 7 in om. B 8 menacem B, miracem L 9 regiB B, reis LTV, rei Pb obiectionS L principalea BV1 10 purpora B cilitis B, silicia L despexi L, dispexit B 11 cristianam B, christianum L 12 ei om. L lederet B 13 cane B Reuiciam B, seuitium L 15 morirentdT L 16 et om. LPb 17 perpetnos B 19 Cristiano B diuina b 20 lactae B 21 trangrederia B 22 et cum Sirm. ) [*]( YI. ) [*]( 17 )

258
doceas et exemplis, qui ad pii itineris directum semper existens praeuius inuitasti. quis non optet te loquente, ut sciat plura, non legere? tu dum libris genium relatione concilias, et magistros informas: tibi debet quicumque ille scriptorum maximus, quod eum dote elocutionis amplificas. in te lux conuenit sermonis et operis. unde haec praerogatiua Transalpinis? unde parentibus meis inauspicata sublimitas, ut talem uirum miserint? sed cur inter terrena quaeritur res caelestis? potuit ergo ante te quodlibet palatii supercilium non iacere? potuit tibi cupita subtrahere quem mitiorem ouibus sola faciunt errata pugnacem? latius me et meritum uestrum uocat et diligentia, sed loquacitatem meam lex epistolaris includit. quod superest, benigni seruitutis meae munus accipite et me deo nostro orationum suffragiis intimate, frequenter de his, quae uobiscum aguntur uel acta sunt, informantes. deprecor etiam ut quid apud uos promouerit Rustici subplicatio, qui, quantum audio, fornicationes suas nomine uestit uxorum et uocabulo legis putat excusari posse rem criminis, mihi manifestes ministerio litterarum.

XXXIIII. ENNODIVS AVIENO.

Vbi sunt qui dicunt inter habitatione discretos diligentiam non durare et affectionis calorem terrarum diuisione tepescere nec longius procedere mentes posse quam oculos? ecce amoris mei plenitudo uiolentia sequestrationis exaestuat et conloquii medicina languidior corporis sedibus non tenetur. deum tamen, qui circa uos respexit uota nostra, benedico, qui uos non solum nobili, sed, quantum fama nuntiat, sancta moribus uxore [*]( 1 deceas B iteneris B 2 qs add. T m. 8 in mg. 6 prerogatiua B 9 palacii B, palatn L1 10 cupitas B 11 diligentiam B 12 sed] et B 13 benigne 2x 14 de his] domia B 15 depreoor B a. I. 16 sublicatio B 17 fornicationis B uxorio fort. 18 excussari B\' manifestites B ) [*](XXXIIIIS2 habitationi (ni ex ne corr. uid.) V 18 tepisoere B 24 procidere B 28 mobili L)

259
donauit. cultores Christi perfecta omnia premerentur: ipsis solis in coniunctione opum mentium et sanguinis claritas non negatur. spe praecipiebam, quod possit talis effici, qualem ad te audio iam uenisse. transit aestimationem meam quid de eius hominis profectu sentiam, quem audio ab optimis inchoasse. domine mi, gratiam salutationis inpertiens spero, ut petitionem sancti episcopi patris uestri dignemini incunctanter efficere et homini ipsius classici illum, de quo securus sum, gratiae animum condonare.

XXXV. ENNODIVS MESSALAE.

Solent inauspicata felicitate superbarum mentium colla mollescere et rigidioris propositi nouo gaudio supercilia temperari. nam benignitatem seminat quicquid uotis obsequitur nec plus aliquid humiliat potissimos quam optata sublimitas. indicium communionis et obsequii est ad apicem peruenisse. tu postquam ad cupita prouectus es, ignorato hactenus tumore me despicis: et quid in melle tuo respicias oblitus, de sola amicos ueteres futurae uxoris opulentia contemnis, nesciens sarcinam uenire unde aestimas commeare rem praemii, primum quod mobilem esse non decet qui originis suae radios non obumbrat, deinde, quia unde despicior uindicabor. ergo ad usum promissionis benigne reuertere, ne uidear manifesta suspicatus. ego, quia hactenus ab scriptionis munere temperastis, in haec [*]( 3 spe scripsi, ipse libri precipiebam B tales B aeffici B ad] a T 4 quid — optimis T in ras. m. 2 5 incoasse B 6 mi P, mihi BLV, michi T gratias L inperciens B 7 dignimini B 9 grate LTV donare T ) [*]( XXXV. 11 messale B\'LT 13 molliscere B, ///mollescere T 15 po∗∗∗∗tissimos L obtata B, oblata fort. 16 indicium Sirm., iudicium Pb, indicti LTV d fort. B, nam uerba inde a l.14 nam—l.19 amicoB m B uix legi possunt 17 concapita T tumere V 19 amicos b, amica LPTV, quid B exhibeat non liquet, fort. amicus contempnis LTV 20 nenirae B 23 promisionis B 17* )

260
uerba prorupi: uos aut factum diluere aut adfirmare innocentiam conuenit nobilitate sermonis. domine mi, salutationis plenissimae officia persoluens spero, ut qui diligentem neglexisti saltem colloquiis dignum facias arguentem. [*]( I 2 m T, mihi SLV 3 ne..glexisti L 4 saltim B coloquiis B, alloquiis Sirm. facias dignum Sirm.; dignum om. b. )
261