Instructiones

Commodianus

Commodianus. Commodiani Carmina. Dombart, Bernhard, editor. Corpus scriptorum ecclesiasticorum Latinorum, Volume 15, 1887.

  1. Abstuli me tandem inde legendo de lege.
  2. Testifico Dominum: doleo pro ciuica turba,
  3. Inscia quod pergit periens deos quaerere uanos;
  4. Ob ea perdoctus ignaros instruo uerum.
  5. [*]( \' 1, 2 sq. Tit. 1, 2; 2,13; 3, 7 7 2 Cor. 1, 28; Matth. 15, 32 )[*](In codd. BA ante primum acrostichon legitur inscriptio: Commodiani instructionea per litteras (literas A) uersuum primas, quae inscriptio hic deest in C (cf. p. 3) I, inscript. et 1 I. Praefatio. I Praeratio rOehl, (cf. S. 96 p. 461; Frid. Hanssen in dissert. de arte metrica Commodiani p. 40); Praefatio. I Prima praefatio CBlA; ante Prima B* add. 1; L I Praefatio. I Prima praefatio Ld 2 seculi Or 3 quod] quoniam Pitra Spicil. I p. 543 4 Ego CAmrv; ergo BA\' 5 sq. prosequendo. Parentibus .. ipsis, I Abstuli La Croze (Schurzfl. supplem.) 8 Abstuli rv; Abstulit 0 7 Testifico C (cf. Neue1 II p. 323); Testificor BArv 8 pergit periens CLd (coniectura); perdit periens BA\'; perdit pergens Ax Oehl.; perdit, pergens r; perit pergens Dauies querere C uanos CB1 (= Rig.) Arv; uarios Bl (cf. S. 107 p. 731) 8 sqq. interpunctio in edd. uariat: de Lege. I Testiflcor Dominum; doleo. prô ciuica turba! I Inscia .. uanos. r; de Lege, I Testificor Dominum. Doleo pro ciuica turba I Inscia .. uanos! Oehl:; legendo (de lege I Testificor Dominum): "Doleo pro ciuica turba." Roensch (Zeitschr. f. d. hist. Theol. ann. 1873 p. 218); de Lege I (Testificor Dominum): Doleo pro ciuica turba! I Inscia .. uanoe! Ld 9 perdoctus B\'A*rv; perdoctos CBt Am )
    6
    II. INDIGNATIO DEI.
  1. In lege praecepit dominus caeli, terrae marisque:
  2. Nolite, inquit, adorare deos inanes
  3. De manibus uestris factos ex ligno uel auro,
  4. Indignatio mea ne uos disperdat ob ista.
  5. Gens ante, Moysi rudis, sine lege morata
  6. Nesciensque Deum, defunctos reges orabant,
  7. Ad quorum effigies faciebant idola uana.
  8. Translatis Iudaeis Dominus de terra Aegypti
  9. Inposuit legem postmodum et ista praecepit,
  10. Omnipotenti sibi soli deseruire, non illis.
  11. De resurrectione quoque docetur in ipsa
  12. Et spe fortunata rursum in aeuo uiuendi,
  13. Idola si uana relinquantur neque colantur.
  14. [*]( 2, 1 Psal. 145, 6; Act. 4, 24 2 sqq. Exod. 20, 8-5; Deuter. 6, 18-15 10 Deuter. 6, 13 12 cf. 1, 2 )[*]( II inscr. II Indignatio dei C; similiter in C plervmque numeri acrostichorum inscriptionibus praeponuntur, interdum tamen postponuntur uelut I 24: Inter utrumque uiuentibus XXIIII 1 precepit C Deus Pitra Spicil. I p. 543 terrae OE\'r\'v; terraeq. (sic!) r1 2 inquid C 3 De m. 1 in ras. I genr C moysi C (rudis Moysi = ignara mandatorum divinorum); Moysem BALd; Mosen r Ochl.; Gens rudis ante Moysen (iam) Pitra l. c.; post ante comma interposui 6 Nestiensque C defunctof reges C (f m. 1 superscripsit; 8. 107 p. 716; b. Gbl. 16 p. 350); defunctos deos And. v; morientes (moriêtes A) deos BAr 7 fatiebant C 8 egypti C 9 Inposoit C pmodQ C; cf. 11, 3 irta precepit C 10 Omnipotenti OLd; Omnipotens rOehl. 11 resurectione .. decetur C 12 spe fortunata Ld ; spS fortunati C; spem fortunatam (fortunatum r\') BAr1; spe, fortunatum E3 r2 Ochl. coll. 12, 15 simile uiuentes; 34, 19 immortale niue re euo uiuend C 13 relinquanT neque conlantur C )
    7
    III. CVLTVRA DAEMONVM.
  1. Cum- m Deus / omnipotens exornasset mundi naturam,
  2. Visitari uoluit terram ab angelis istam;
  3. Legitima cuius spreuerunt illi dimissi;