Epistulae
Ausonius, Decimus Magnus
Ausonius, Decimus Magnus. Ausonius, Volume 2. Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), editor. London, Cambridge, MA: William Heinemann, Ltd.; Harvard University Press, 1921.
- set iam non poteris, Theon, doceri,
- nec fas est mihi regio magistro
- plebeiam numeros docere pulpam.
- Verum protinus ede, quod requiro,
- nil quaero, nisi quod libris tenetur
- et quod non opicae tegunt papyri,
- quas si solvens, o poeta, nugas,
- totam trado tibi simul Vacunam,
- nec iam post metues ubique dictum:
- “Hic est ille Theon poeta falsus,
- bonorum mala carminum Laverna.”
expectaveram, ut rescriberes ad ea, quae dudum ioculariter luseram de cessatione tua valde impia et mea efflagitatione, cuius rei munus reciprocum quoniam in me colendo fastidisti, inventa inter tineas epistula vetere, quam de ostreis et musculis adfectata obscuritate condideram, quae adulescens temere fuderam, iam senior retractavi. set in eundem modum instaurata est satirica et ridicula conciunatio, saltem ut nunc respondeas novissimae cantilenae, qui illam noviciam silentio condemnasti.
v.2.p.54
v.2.p.56
- AUSONIUS salve caro mihi dico Theoni,
- versibus expediens, quod volo quodve queror.
- Tertia fissipedes renovavit Luna iuvencas,
- ut fugitas nostram, dulcis amice, domum,
- nonaginta dies sine te, carissime, traxi;
- huc adde aestivos: hoc mihi paene duplum est.
- vis novies denos dicam deciesque novenos
v.2.p.58