Res Gestae
Ammianus Marcellinus
Ammianus Marcellinus. Ammianus Marcellinus, with an English translation, Vols. I-III. Rolfe, John C., editor. Cambridge, MA; London: Harvard University Press; W. Heinemann, 1935-1940 (printing).
Ibi moratus aliquot dies, dum necessaria parat, et Lunae (quae religiose per eos colitur tractus), ritu locorum fert sacra, dicitur ante aras, nullo arbitrorum admisso occulte paludamentum purpureum propinquo suo tradidisse Procopio, mandasseque arripere fidentius principatum, si se interisse didicerit apud Parthos.
Hic Iuliani quiescentis animus agitatus insomniis,[*](insomniis, Lind.; insomnis, V.) eventurum triste aliquid praesagibat.[*](praesagibat, Her.; praesagiebat, NBG; praesagebat, V.) Quocirca et ipse et visorum interpretes, praesentia contemplantes, diem secutum, qui erat quartum decimum kalendas Aprilis, observari debere pronuntiabant. Verum ut compertum est postea, hac[*](hac, E, Lind.; omitted by BG; haec, V.) eadem nocte Palatini Apollinis templum, praefecturam regente Aproniano, in urbe conflagravit aeterna, ubi ni multiplex iuvisset auxilium, etiam Cumana carmina consumpserat flammarum.
Post quae ita digesta, agmina et commeatus omnis generis disponenti[*](disponenti, Lind.; principi d., Novk; disponendi, V.) imperatori, procursatorum[*](imperatori procursatorum, Pet.; procursatorum, G, Novák (cf. note 2); perparo cursatorum, V.) adventu anhelantium etiam tum indicatur, equestres hostium turmas vicino limite quodam perrupto, avertisse subito praedas.
Cuius atrocitate mali perculsus, ilico (ut ante cogitaverat) triginta milia