Res Gestae

Ammianus Marcellinus

Ammianus Marcellinus. Ammianus Marcellinus, with an English translation, Vols. I-III. Rolfe, John C., editor. Cambridge, MA; London: Harvard University Press; W. Heinemann, 1935-1940 (printing).

Et quoniam augebat iras[*](iras, Günther; cumras, V.) militum scelestum facinus perfugae, quasi decurrentes in planum, ita iaculantes diversa missilia lacertis fortibus incumbebant, ut vergente in[*](uergente in, Gardt.; uergentem, V2 (uertem, V).) meridiem die, gentes[*](die gentes, Gardt.; degentes, V.) acri repulsa disiectae,[*](disiectae, Gardt.; disiecta, V.) lacrimantes complurium mortes, tentoria repeterent vulnerum[*](uulnerum, tr. before metu, Clark; before acri, V.) metu.

Adspiravit auram quandam salutis fortuna, innoxio die cum hostili clade emenso, cuius reliquo tempore ad quietem reficiendis corporibus dato, posterae lucis initio ex arce innumeram cernimus plebem, quae Ziata capto castello, ad hosticum ducebatur, quem in locum ut capacissimum et munitum—spatio quippe decem stadiorum ambitur —promiscua confugerat multitudo.

Nam etiam alia munimenta eisdem diebus rapta sunt et incensa, unde hominum milia extracta complura, servituri sequebantur, inter quos multi senecta infirmi, et mulieres iam grandaevae, cum ex variis deficerent causis, itineris longinquitate offensae, abiecta

v1.p.496
vivendi cupiditate, suris vel suffraginibus relinquebantur exsectis.