Punica
Silius Italicus, Tiberius Catius
Silius Italicus. Corpus Poetarum Latinorum, Vol 2. Summers, Walter Coventry, editor. Postgate, John Percival, editor. London: G. Bell et Filiorum, 1905.
- nec longe cladis metae. uenit hora diesque,
- qua nullas umquam transisse optauerit Alpes.’
- sic ait atque Irim propere demittit Olympo
- quae reuocet Martem iubeatque abscedere pugna.
- nec uetitis luctatus abit Gradiuus in altas
- cum fremitu nubes, quamquam lituique tubaeque
- uulneraque et sanguis et clamor et arma iuuarent.
- Vt patuit liber superum certamine tandem
- laxatusque deo campus, ruit aequore ab imo
- Poenus quo sensim caelestia fugerat arma,
- magna uoce trahens equitemque uirosque feraeque
- turrigerae molem tormentorumque labores.
- atque ubi turbantem leuioris ense cateruas
- agnouit iuuenem, scintillauitque cruentis
- ira genis, ‘Quaenam Furiae quisue egit in hostem,
- en, Minuci, deus, ut rursus te credere nobis
- auderes?’ inquit ‘genitor tibi natus ab armis
- ille meis ubi nunc Fabius? semel, improbe, nostras
- sit satis euasisse manus.’ atque inde superbis
- hasta comes dictis murali turbine pectus