Punica
Silius Italicus, Tiberius Catius
Silius Italicus. Corpus Poetarum Latinorum, Vol 2. Summers, Walter Coventry, editor. Postgate, John Percival, editor. London: G. Bell et Filiorum, 1905.
- attollensque caput nimbosis montibus aequat.
- congeminat sonitus rupti uiolentia caeli
- imbriferamque hiemem permixta grandine torquet.
- hoc trepidus monstro (neque enim sopor ille nec altae
- uis aderat noctis, uirgaque fugante tenebras
- miscuerat lucem somno deus) ardua quae sit,
- scitatur, pestis terrasque urgentia membra
- quo ferat et quosnam populos deposcat hiatu.
- cui gelidis almae Cyllenes editus antris:
- ‘Bella uides optata tibi. te maxima bella,
- te strages nemorum, te moto turbida caelo
- tempestas caedesque uirum magnaeque ruinae
- Idaei generis lacrimosaque fata secuntur.
- quantus per campos populatis montibus actas
- contorquet siluas squalenti tergore serpens
- et late umectat terras spumante ueneno,
- tantus perdomitis decurrens Alpibus atro
- inuolues bello Italiam tantoque fragore
- eruta conuulsis prosternes oppida muris.’
- His aegrum stimulis liquere deusque soporque.