Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Seu modo Campani gloria ruris eras:
  2. Pulchrior ut nostro videare corona Sabino,
  3. De Nomentano te putet esse meo.
  1. In Tartesiacis domus est notissima terris,
  2. Qua dives placidum Corduba Baetin amat,
  3. Vellera nativo pallent ubi flava metallo
  4. Et linit Hesperium brattea viva pecus.
  5. Aedibus in mediis totos amplexa penates
  6. Stat platanus densis Caesariana comis,
  7. Hospitis invicti posuit quam dextera felix,
  8. Coepit et ex illa crescere virga manu.
  9. Auctorem dominumque nemus sentire videtur:
  10. Sic viret et ramis sidera celsa petit.
  11. Saepe sub hac madidi luserunt arbore Fauni,
  12. Terruit et tacitam fistula sera domum;
  13. Dumque fugit solos nocturnum Pana per agros,
  14. Saepe sub hac latuit rustica fronde Dryas.
  15. Atque oluere lares comissatore Lyaeo,
  16. Crevit et effuso laetior umbra mero;
  17. Hesternisque rubens deiecta est herba coronis,
  18. Atque suas potuit dicere nemo rosas.
  19. O dilecta deis, o magni Caesaris arbor,
  20. Ne metuas ferrum sacrilegosque focos.
  21. Perpetuos sperare licet tibi frondis honores:
  22. Non Pompeianae te posuere manus.
  1. Tinctis murice vestibus quod omni
  2. Et nocte utitur et die Philaenis,
  3. Non est ambitiosa nec superba:
  4. Delectatur odore, non colore.
  1. Ad cenam invitant omnes te, Phoebe, cinaedi.
  2. Mentula quem pascit, non, puto, purus homo est.
  1. Herculis in magni voltus descendere Caesar
  2. Dignatus Latiae dat nova templa viae,
  3. Qua, Triviae nemorosa petit dum regna, viator
  4. Octavum domina marmor ab urbe legit.
  5. Ante colebatur votis et sanguine largo,
  6. Maiorem Alciden nunc minor ipse colit.
  7. Hunc magnas rogat alter opes, rogat alter honores;