Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Mentoris haec manus est, an, Polyclite, tua?
  2. Livescit nulla caligine fusca nec odit
  3. Exploratores nubila massa focos;
  4. Vera minus flavo radiant electra metallo,
  5. Et niveum felix pustula vincit ebur.
  6. Materiae non cedit opus: sic alligat orbem,
  7. Plurima cum tota lampade luna nitet.
  8. Stat caper Aeolio Thebani vellere Phrixi
  9. Cultus: ab hoc mallet vecta fuisse soror;
  10. Hunc nec Cinyphius tonsor violaverit, et tu
  11. Ipse tua pasci vite, Lyaee, velis.
  12. Terga premit pecudis geminis Amor aureus alis,
  13. Palladius tenero lotos ab ore sonat:
  14. Sic Methymnaeo gavisus Arione delphin
  15. Languida non tacitum per freta vexit onus.
  16. Imbuat egregium digno mihi nectare munus
  17. Non grege de domini, sed tua, Ceste, manus;
  18. Ceste, decus mensae, misce Setina: videtur
  19. Ipse puer nobis, ipse sitire caper.
  20. Det numerum cyathis Instanti littera Rufi:
  21. Auctor enim tanti muneris ille mihi:
  22. Si Telethusa venit promissaque gaudia portat,
  23. Servabor dominae, Rufe, triente tuo;
  24. Si dubia est, septunce trahar; si fallit amantem,
  25. Ut iugulem curas, nomen utrumque bibam.
  1. Formosam sane, sed caecus diligit Asper.
  2. Plus ergo, ut res est, quam videt Asper amat.
  1. Tonsorem puerum, sed arte talem,
  2. Qualis nec Thalamus fuit Neronis,
  3. Drusorum cui+ contigere barbae,
  4. Aequandas semel ad genas rogatus
  5. Rufo, Caediciane, commodavi.
  6. Dum iussus repetit pilos eosdem,
  7. Censura speculi manum regente,
  8. Expingitque cutem facitque longam
  9. Detonsis epaphaeresin capillis,
  10. Barbatus mihi tonsor est reversus.
  1. Auditur quantum Massyla per avia murmur,
  2. Innumero quotiens silva leone furit,
  3. Pallidus attonitos ad Poena mapalia pastor
  4. Cum revocat tauros et sine mente pecus:
  5. Tantus in Ausonia fremuit modo terror harena.
  6. Quis non esse gregem crederet? unus erat,
  7. Sed cuius tremerent ipsi quoque iura leones,
  8. Cui diadema daret marmore picta Nomas.
  9. O quantum per colla decus, quem sparsit honorem
  10. Aurea lunatae, cum stetit, umbra iubae!
  11. Grandia quam decuit latum venabula pectus
  12. Quantaque de magna gaudia morte tulit!
  13. Unde tuis, Libye, tam felix gloria silvis?
  14. A Cybeles numquid venerat ille iugo?
  15. An magis Herculeo, Germanice, misit ab astro
  16. Hanc tibi vel frater vel pater ipse feram?
  1. Formosissima quae fuere vel sunt,
  2. Sed vilissima quae fuere vel sunt,
  3. O quam te fieri, Catulla, vellem
  4. Formosam minus aut magis pudicam!
  1. Temporibus nostris aetas cum cedat avorum
  2. Creverit et maior cum duce Roma suo,
  3. Ingenium sacri miraris deesse Maronis,
  4. Nec quemquam tanta bella sonare tuba.
  5. Sint Maecenates, non deerunt, Flacce, Marones
  6. Vergiliumque tibi vel tua rura dabunt.
  7. Iugera perdiderat miserae vicina Cremonae
  8. Flebat et abductas Tityrus aeger oves:
  9. Risit Tuscus eques, paupertatemque malignam
  10. Reppulit et celeri iussit abire fuga.
  11. 'Accipe divitias et vatum maximus esto;
  12. Tu licet et nostrum' dixit 'Alexin ames.'
  13. Adstabat domini mensis pulcherrimus ille
  14. Marmorea fundens nigra Falerna manu,
  15. Et libata dabat roseis carchesia labris,