Epigrammata
Martial
Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.
- Inde sopor nobis et placet alta quies.
- Tam mala cur igitur dederim tibi carmina, quaeris?
- Alcinoo nullum poma dedisse putas?
- Primum est, ut praestes, si quid te, Cinna, rogabo;
- Illud deinde sequens, ut cito, Cinna, neges.
- Diligo praestantem; non odi, Cinna, negantem:
- Sed tu nec praestas nec cito, Cinna, negas.
- Maximus ille tuus, Ovidi, Caesonius hic est,
- Cuius adhuc vultum vivida cera tenet.
- Hunc Nero damnavit; sed tu damnare Neronem
- Ausus es et profugi, non tua, fata sequi:
- Aequora per Scyllae magnus comes exulis isti,
- Qui modo nolueras consulis ire comes.
- Si victura meis mandantur nomina chartis
- Et fas est cineri me superesse meo:
- Audiet hoc praesens venturaque turba, fuisse
- Illi te, Senecae quod fuit ille suo.
- Facundi Senecae potens amicus,
- Caro proximus aut prior Sereno,
- Hic est Maximus ille, quem frequenti
- Felix littera pagina salutat.
- Hunc tu per Siculas secutus undas,
- O nullis, Ovidi, tacende linguis,
- Sprevisti domini furentis iras.
- Miretur Pyladen suum vetustas,
- Haesit qui comes exuli parentis:
- Quis discrimina comparet duorum?
- Haesisti comes exuli Neronis.
- Commendare tuum dum vis mihi carmine munus
- Maeonioque cupis doctius ore loqui,
- Excrucias multis pariter me teque diebus,
- Et tua de nostro, Prisce, Thalia tacet.