Epigrammata
Martial
Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.
- Inspectum, velut emptor aut lanista,
- Cum vultu digitoque subnotasset,
- 'Tune es, tune' ait 'ille Martialis,
- Cuius nequitias iocosque novit,
- Aurem qui modo non habet Batavam?'
- Subrisi modice, levique nutu
- Me quem dixerat esse non negavi.
- 'Cur ergo' inquit 'habes malas lacernas?'
- Respondi: 'quia sum malus poeta'.
- Hoc ne saepius accidat poetae,
- Mittas, Rufe, mihi bonas lacernas.
- Quantum sollicito fortuna parentis Etrusco,
- Tantum, summe ducum, debet uterque tibi.
- Nam tu missa tua revocasti fulmina dextra:
- Hos cuperem mores ignibus esse Iovis;
- Si tua sit summo, Caesar, natura Tonanti,
- Utetur toto fulmine rara manus.
- Muneris hoc utrumque tui testatur Etruscus,
- Esse quod et comiti contigit et reduci.
- Octaphoro sanus portatur, Avite, Philippus.
- Hunc tu si sanum credis, Avite, furis.
- Editur en sextus sine te mihi, Rufe Camoni,
- Nec te lectorem sperat, amice, liber:
- Impia Cappadocum tellus et numine laevo
- Visa tibi cineres reddit et ossa patri.
- Funde tuo lacrimas orbata Bononia Rufo,
- Et resonet tota planctus in Aemilia:
- Heu qualis pietas, heu quam brevis occidit aetas!
- Viderat Alphei praemia quinta modo.
- Pectore tu memori nostros evolvere lusus,
- Tu solitus totos, Rufe, tenere iocos,
- Accipe cum fletu maesti breve carmen amici
- Atque haec absentis tura fuisse puta.
- Setinum dominaeque nives densique trientes.
- Quando ego vos medico non prohibente bibam?
- Stultus et ingratus nec tanto munere dignus,
- Qui mavult heres divitis esse Midae.
- Possideat Libycas messis Hermumque Tagumque,
- Et potet caldam, qui mihi livet, aquam.
- Di tibi dent et tu, Caesar, quaecumque mereris:
- Di mihi dent et tu, quae volo, si merui.
- Mane salutavi vero te nomine casu,
- Nec dixi dominum, Caeciliane, meum.
- Quanti libertas constet mihi tanta, requiris?