Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Invidiosa tibi quam sit lectica, requiris?
  2. Non debes ferri mortuus hexaphoro.
  1. Potor nobilis, Aule, lumine uno
  2. Luscus Phryx erat alteroque lippus.
  3. Huic Heras medicus 'Bibas caveto:
  4. Vinum si biberis, nihil videbis.'
  5. Ridens Phryx oculo 'Valebis' inquit.
  6. Misceri sibi protinus deunces,
  7. Sed crebros iubet. Exitum requiris?
  8. Vinum Phryx, oculus bibit venenum.
  1. Tristis es et felix. Sciat hoc Fortuna caveto:
  2. Ingratum dicet te, Lupe, si scierit.
  1. Ut nova dona tibi, Caesar, Nilotica tellus
  2. Miserat hibernas ambitiosa rosas.
  3. Navita derisit Pharios Memphiticus hortos,
  4. Urbis ut intravit limina prima tuae:
  5. Tantus veris honos et odorae gratia Florae,
  6. Tantaque Paestani gloria ruris erat;
  7. Sic quacumque vagus gressumque oculosque ferebat,
  8. Tonsilibus sertis omne rubebat iter.
  9. At tu Romanae iussus iam cedere brumae,
  10. Mitte tuas messes, accipe, Nile, rosas.
  1. Iratus tamquam populo, Charideme, lavaris:
  2. Inguina sic toto subluis in solio.
  3. Nec caput hic vellem sic te, Charideme, lavare.
  4. Et caput, ecce, lavas: inguina malo laves.
  1. Quidam me modo, Rufe, diligenter
  2. Inspectum, velut emptor aut lanista,
  3. Cum vultu digitoque subnotasset,
  4. 'Tune es, tune' ait 'ille Martialis,
  5. Cuius nequitias iocosque novit,
  6. Aurem qui modo non habet Batavam?'
  7. Subrisi modice, levique nutu
  8. Me quem dixerat esse non negavi.
  9. 'Cur ergo' inquit 'habes malas lacernas?'
  10. Respondi: 'quia sum malus poeta'.
  11. Hoc ne saepius accidat poetae,
  12. Mittas, Rufe, mihi bonas lacernas.
  1. Quantum sollicito fortuna parentis Etrusco,
  2. Tantum, summe ducum, debet uterque tibi.
  3. Nam tu missa tua revocasti fulmina dextra: