Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Nusquam tam nitidum vacat serenum:
  2. Lux ipsa est ibi longior, diesque
  3. Nullo tardius a loco recedit.
  4. Illic Taygeti virent metalla
  5. Et certant vario decore saxa,
  6. Quae Phryx et Libys altius cecidit.
  7. Siccos pinguis onyx anhelat aestus
  8. Et flamma tenui calent ophitae:
  9. Ritus si placeant tibi Laconum,
  10. Contentus potes arido vapore
  11. Cruda Virgine Marciave mergi;
  12. Quae tam candida, tam serena lucet,
  13. Ut nullas ibi suspiceris undas
  14. Et credas vacuam nitere lygdon.
  15. Non adtendis, et aure me supina
  16. Iam dudum quasi neglegenter audis.
  17. Inlotus morieris, Oppiane.
  1. Dum tibi felices indulgent, Castrice, Baiae
  2. Canaque sulphureis nympha natatur aquis,
  3. Me Nomentani confirmant otia ruris
  4. Et casa iugeribus non onerosa suis.
  5. Hoc mihi Baiani soles mollisque Lucrinus,
  6. Hoc mihi sunt vestrae, Castrice, divitiae.
  7. Quondam laudatas quocumque libebat ad undas
  8. Currere nec longas pertimuisse vias,
  9. Nunc urbis vicina iuvant facilesque recessus,
  10. Et satis est, pigro si licet esse mihi.
  1. Festive credis te, Calliodore, iocari
  2. Et solum multo permaduisse sale.
  3. Omnibus adrides, dicteria dicis in omnis;
  4. Sic te convivam posse placere putas.
  5. At si ego non belle, sed vere dixero quiddam,
  6. Nemo propinabit, Calliodore, tibi.
  1. Lusistis, satis est: lascivi nubite cunni:
  2. Permissa est vobis non nisi casta Venus.
  3. Haec est casta Venus? nubit Laetoria Lygdo:
  4. Turpius uxor erit, quam modo moecha fuit.
  1. Vapulat adsidue veneti quadriga flagello,
  2. Nec currit: magnam rem, Catiane, facit.
  1. Nympha, mei Stellae quae fonte domestica puro