Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Deposuit gaudens, matre dolente, comas.
  2. Sed tu ne propera—brevibus ne crede capillis—
  3. Tardaque pro tanto munere, barba, veni.
  1. Vidissem modo forte cum sedentem
  2. Solum te, Labiene, tres putavi.
  3. Calvae me numerus tuae fefellit:
  4. Sunt illinc tibi, sunt et hinc capilli,
  5. Quales vel puerum decere possunt;
  6. Nudumst in medio caput, nec ullus
  7. In longa pilus area notatur.
  8. Hic error tibi profuit Decembri,
  9. Tum, cum prandia misit Imperator:
  10. Cum panariolis tribus redisti.
  11. Talem Geryonem fuisse credo.
  12. Vites, censeo, porticum Philippi:
  13. Si te viderit Hercules, peristi.
  1. Ceno domi quotiens, nisi te, Charopine, vocavi,
  2. Protinus ingentes sunt inimicitiae,
  3. Meque potes stricto medium transfigere ferro,
  4. Si nostrum sine te scis caluisse focum.
  5. Nec semel ergo mihi furtum fecisse licebit?
  6. Inprobius nihil est hac, Charopine, gula.
  7. Desine iam nostram, precor, observare culinam,
  8. Atque aliquando meus det tibi verba cocus.
  1. Hic, qui libellis praegravem gerit laevam,
  2. Notariorum quem premit chorus levis,
  3. Qui codicillis hinc et inde prolatis
  4. Epistulisque commodat gravem voltum
  5. Similis Catoni Tullioque Brutoque,
  6. Exprimere, Rufe, fidiculae licet cogant,
  7. Have Latinum, χαῖρε non potest Graecum.
  8. Si fingere istud me putas, salutemus.
  1. Quae mihi praestiteris memini semperque tenebo.
  2. Cur igitur taceo, Postume? Tu loqueris.
  3. Incipio quotiens alicui tua dona referre,
  4. Protinus exclamat 'Dixerat ipse mihi.'
  5. Non belle quaedam faciunt duo: sufficit unus