Epigrammata
Martial
Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.
- desidiae; quo absolvenda non esset inter illas quoque
- urbicas occupationes, quibus facilius consequimur, ut
- molesti potius, quam ut officiosi esse videamur; nedum
- in hac provinciali solitudine, ubi nisi etiam intemperan-
- ter studemus, et sine solacio et sine excusatione se-
- cessimus. Accipe ergo rationem. In qua hoc maximum
- et primum est, quod civitatis aures, quibus adsueveram,
- quaero et videor mihi in alieno foro litigare; si quid
- est enim, quod in libellis meis placeat, dictavit auditor:
- illam iudiciorum subtilitatem, illud materiarum inge-
- nium, bibliothecas, theatra, convictus, in quibus studere
- se voluptates non sentiunt, ad summam omnium illa,
- quae delicati reliquimus, desideramus quasi destituti.
- Accedit his municipalium robigo dentium et iudici loco
- livor, et unus aut alter mali, in pusillo loco multi;
- adversus quod difficile est habere cotidie bonum sto-
- machum: ne mireris igitur abiecta ab indignante quae
- a gestiente fieri solebant. Ne quid tamen et advenienti
- tibi ab urbe et exigenti negarem—cui non refero
- gratiam, si tantum ea praesto quae possum—, im-
- peravi mihi, quod indulgere consueram, et studui pau-
- cissimis diebus, ut familiarissimas mihi aures tuas ex-
- ciperem adventoria sua. Tu velim ista, quae tantum apud
- te non periclitantur, diligenter aestimare et excutere non
- graveris; et, quod tibi difficillimum est, de nugis nostris
- iudices nitore seposito, ne Romam, si ita decreveris, non
- Hispaniensem librum mittamus, sed Hispanum.
- Retia dum cessant latratoresque Molossi
- Et non invento silva quiescit apro,
- Otia, Prisce, brevi poteris donare libello.
- Hora nec aestiva est nec tibi tota perit.
- Ad populos mitti qui nuper ab Urbe solebas,
- Ibis, io, Romam nunc peregrine liber
- Auriferi de gente Tagi tetricique Salonis,
- Dat patrios amnes quos mihi terra potens.
- Non tamen hospes eris, nec iam potes advena dici,
- Cuius habet fratres tot domus alta Remi.
- Iure tuo veneranda novi pete limina templi,
- Reddita Pierio sunt ubi tecta choro.
- Vel si malueris, prima gradiere Subura;