Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Quid tu credis olere cunnilingis?
  1. Triginta tibi sunt pueri totidemque puellae:
  2. Una est nec surgit mentula. Quid facies?
  1. Bis Cotta soleas perdidisse se questus,
  2. Dum neglegentem ducit ad pedes vernam,
  3. Qui solus inopi praestat et facit turbam,
  4. Excogitavit—homo sagax et astutus—
  5. Ne facere posset tale saepius damnum:
  6. Excalceatus ire coepit ad cenam.
  1. Tongilianus habet nasum: scio, non nego. Sed iam
  2. Nil praeter nasum Tongilianus habet.
  1. Quod lana caput alligas, Charine,
  2. Non aures tibi, sed dolent capilli.
  1. Pro sene, sed clare, votum Maro fecit amico,
  2. Cui gravis et fervens hemitritaeos erat,
  3. Si Stygias aeger non esset missus ad umbras,
  4. Ut caderet magno victima grata Iovi.
  5. Coeperunt certam medici spondere salutem.
  6. Ne votum solvat, nunc Maro vota facit.
  1. Communis tibi cum viro, Magulla,
  2. Cum sit lectulus et sit exoletus,
  3. Quare, dic mihi, non sit et minister.
  4. Suspiras; ratio est, times lagonam.
  1. Saepe rogare soles, qualis sim, Prisce, futurus,
  2. Si fiam locuples simque repente potens.
  3. Quemquam posse putas mores narrare futuros?
  4. Dic mihi, si fias tu leo, qualis eris?
  1. Qua moechum ratione basiaret
  2. Coram coniuge, repperit Fabulla.
  3. Parvum basiat usque morionem;
  4. Hunc multis rapit osculis madentem
  5. Moechus protinus, et suis repletum
  6. Ridenti dominae statim remittit.
  7. Quanto morio maior est maritus!