Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Et aestuantem basiant et algentem,
  2. Et nuptiale basium reservantem.
  3. Non te cucullis adseret caput tectum,
  4. Lectica nec te tuta pelle veloque,
  5. Nec vindicabit sella saepius clusa:
  6. Rimas per omnis basiator intrabit.
  7. Non consulatus ipse, non tribunatus
  8. Senive fasces, nec superba clamosi
  9. Lictoris abiget virga basiatorem:
  10. Sedeas in alto tu licet tribunali
  11. Et e curuli iura gentibus reddas,
  12. Ascendet illa basiator atque illa.
  13. Febricitantem basiabit et flentem,
  14. Dabit oscitanti basium natantique,
  15. Dabit et cacanti. Remedium mali solum est,
  16. Facias amicum basiare quem nolis.
  1. De cathedra quotiens surgis—iam saepe notavi—
  2. Pedicant miserae, Lesbia, te tunicae.
  3. Quas cum conata es dextra, conata sinistra
  4. Vellere, cum lacrimis eximis et gemitu:
  5. Sic constringuntur gemina Symplegade culi
  6. Et nimias intrant cyaneasque natis.
  7. Emendare cupis vitium deforme? docebo:
  8. Lesbia, nec surgas censeo, nec sedeas.
  1. Habere amicam nolo, Flacce, subtilem,
  2. Cuius lacertos anuli mei cingant,
  3. Quae clune nudo radat et genu pungat,
  4. Cui serra lumbis, cuspis eminet culo.
  5. Sed idem amicam nolo mille librarum.
  6. Carnarius sum, pinguiarius non sum.
  1. Thaida tam tenuem potuisti, Flacce, videre?
  2. Tu, puto, quod non est, Flacce, videre potes.
  1. Non est mentitus, qui te mihi dixit habere
  2. Formosam carnem, Lydia, non faciem.
  3. Est ita, si taceas et si tam muta recumbas,
  4. Quam silet in cera vultus et in tabula.
  5. Sed quotiens loqueris, carnem quoque, Lydia, perdis,
  6. Et sua plus nulli, quam tibi, lingua nocet.
  7. Audiat aedilis ne te videatque caveto:
  8. Portentum est, quotiens coepit imago loqui.