Epigrammata
Martial
Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.
- Et delator es et calumniator,
- Et fraudator es et negotiator,
- Et fellator es et lanista. Miror
- Quare non habeas, Vacerra, nummos.
- Nil mihi das vivus; dicis post fata daturum.
- Si non es stultus, scis, Maro, quid cupiam.
- Parva rogas magnos; sed non dant haec quoque magni.
- Ut pudeat levius te, Matho, magna roga.
- Amphitheatrales inter nutrita magistros
- Venatrix, silvis aspera, blanda domi,
- Lydia dicebar, domino fidissima Dextro,
- Qui non Erigones mallet habere canem,
- Nec qui Dictaea Cephalum de gente secutus
- Luciferae pariter venit ad astra deae.
- Non me longa dies nec inutilis abstulit aetas,
- Qualia Dulichio fata fuere cani:
- Fulmineo spumantis apri sum dente perempta,
- Quantus erat, Calydon, aut, Erymanthe, tuus.
- Nec queror infernas quamvis cito rapta sub umbras:
- Non potui fato nobiliore mori.
- Vendere, Tucca, potes centenis milibus emptos?
- Plorantis dominos vendere, Tucca, potes?
- Nec te blanditiae, nec verba rudesve querellae,
- Nec te dente tuo saucia colla movent?
- A facinus! tunica patet inguen utrimque levata,
- Inspiciturque tua mentula facta manu.
- Si te delectat numerata pecunia, vende
- Argentum, mensas, murrina, rura, domum;
- Vende senes servos, ignoscent, vende paternos:
- Ne pueros vendas, omnia vende, miser.
- Luxuria est emere hos—quis enim dubitatve negatve?—,
- Sed multo maior vendere luxuria est.
- Hystericam vetulo se dixerat esse marito
- Et queritur futui Leda necesse sibi;
- Sed flens atque gemens tanti negat esse salutem
- Seque refert potius proposuisse mori.
- Vir rogat, ut vivat virides nec deserat annos,
- Et fieri, quod iam non facit ipse, sinit.
- Protinus accedunt medici medicaeque recedunt,
- Tollunturque pedes. O medicina gravis!
- Drauci Natta sui vocat pipinnam,
- Collatus cui+ Gallus est Priapus.
- Venturum iuras semper mihi, Lygde, roganti
- Constituisque horam constituisque locum.
- Cum frustra iacui longa prurigine tentus,
- Succurrit pro te saepe sinistra mihi.