Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. In nido seges est hirundinino;
  2. Et cum stet sine falce mentulaque,
  3. Non est dimidio locus Priapo.
  4. Vix implet cocleam peracta messis,
  5. Et mustum nuce condimus picata.
  6. Errasti, Lupe, littera sed una:
  7. Nam quo tempore praedium dedisti,
  8. Mallem tu mihi prandium dedisses.
  1. Quaeris, cur nolim te ducere, Galla? Diserta es.
  2. Saepe soloecismum mentula nostra facit.
  1. Caesaris Augusti lascivos, livide, versus
  2. Sex lege, qui tristis verba latina legis:
  3. 'Quod futuit Glaphyran Antonius, hanc mihi poenam
  4. Fulvia constituit, se quoque uti futuam.
  5. Fulviam ego ut futuam? quid si me Manius oret
  6. Pedicem, faciam? non puto, si sapiam.
  7. "Aut futue, aut pugnemus" ait. Quid, quod mihi vita
  8. Carior est ipsa mentula? Signa canant!'
  9. Absolvis lepidos nimirum, Auguste, libellos,
  10. Qui scis Romana simplicitate loqui.
  1. Lydia tam laxa est, equitis quam culus aheni,
  2. Quam celer arguto qui sonat aere trochus,
  3. Quam rota transmisso totiens inpacta petauro,
  4. Quam vetus a crassa calceus udus aqua,
  5. Quam quae rara vagos expectant retia turdos,
  6. Quam Pompeiano vela negata noto,
  7. Quam quae de pthisico lapsa est armilla cinaedo,
  8. Culcita Leuconico quam viduata suo,
  9. Quam veteres bracae Brittonis pauperis, et quam
  10. Turpe Ravennatis guttur onocrotali.
  11. Hanc in piscina dicor futuisse marina.
  12. Nescio; piscinam me futuisse puto.
  1. Mollia quod nivei duro teris ore Galaesi
  2. Basia, quod nudo cum Ganymede iaces,
  3. (Quis negat?) hoc nimium est. Sed sit satis; inguina saltem
  4. Parce fututrici sollicitare manu.
  5. Levibus in pueris plus haec, quam mentula, peccat,
  6. Et faciunt digiti praecipitantque virum:
  7. Inde tragus celeresque pili mirandaque matri
  8. Barba, nec in clara balnea luce placent.
  9. Divisit natura marem: pars una puellis,
  10. Una viris genita est. Utere parte tua.
  1. Nubere Sila mihi nulla non lege parata est;
  2. Sed Silam nulla ducere lege volo.
  3. Cum tamen instaret, 'deciens mihi dotis in auro
  4. Sponsa dabis' dixi; 'quid minus esse potest?
  5. Nec futuam quamvis prima te nocte maritus,
  6. Communis tecum nec mihi lectus erit;
  7. Complectarque meam, nec tu prohibebis, amicam,
  8. Ancillam mittes et mihi iussa tuam.
  9. Te spectante dabit nobis lasciva minister
  10. Basia, sive meus sive erit ille tuus.
  11. Ad cenam venies, sed sic divisa recumbes,
  12. Ut non tangantur pallia nostra tuis.
  13. Oscula rara dabis nobis et non dabis ultro,
  14. Nec quasi nupta dabis, sed quasi mater anus.