Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Tota miser coe+mat Saepta feratque domum.
  2. Quam multi faciunt, quod Eros, sed lumine sicco!
  3. Pars maior lacrimas ridet et intus habet.
  1. Cum duo venissent ad Phyllida mane fututum
  2. Et nudam cuperet sumere uterque prior,
  3. Promisit pariter se Phyllis utrique daturam,
  4. Et dedit: ille pedem sustulit, hic tunicam.
  1. Si quid nostra tuis adicit vexatio rebus,
  2. Mane vel a media nocte togatus ero
  3. Stridentesque feram flatus aquilonis iniqui
  4. Et patiar nimbos excipiamque nives.
  5. Sed si non fias quadrante beatior uno
  6. Per gemitus nostros ingenuasque cruces,
  7. Parce, precor, fesso vanosque remitte labores,
  8. Qui tibi non prosunt et mihi, Galle, nocent.
  1. Raros colligis hinc et hinc capillos
  2. Et latum nitidae, Marine, calvae
  3. Campum temporibus tegis comatis;
  4. Sed moti redeunt iubente vento
  5. Reddunturque sibi caputque nudum
  6. Cirris grandibus hinc et inde cingunt:
  7. Inter Spendophorum Telesphorumque
  8. Cydae stare putabis Hermerotem.
  9. Vis tu simplicius senem fateri,
  10. Ut tandem videaris unus esse!
  11. Calvo turpius est nihil comato.
  1. Miraris, quare dormitum non eat Afer?
  2. Accumbat cum qua, Caediciane, vides.
  1. Iam senior Ladon Tiberinae nauta carinae
  2. Proxima dilectis rura paravit aquis.
  3. Quae cum saepe vagus premeret torrentibus undis
  4. Thybris et hiberno rumperet arva lacu,
  5. Emeritam puppem, ripa quae stabat in alta,
  6. Inplevit saxis obposuitque vadis.
  7. Sic nimias avertit aquas. Quis credere posset?
  8. Auxilium domino mersa carina tulit.
  1. Nemo nova caluit sic inflammatus amica,
  2. Flagravit quanto Laurus amore pilae.
  3. Sed qui primus erat lusor dum floruit aetas,
  4. Nunc postquam desi=t ludere, prima pila est.