Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. et subiti casus inprovidus, ad cenam si
  2. intestatus eas: adeo tot fata, quot illa
  3. nocte patent vigiles te praetereunte fenestrae.
  4. ergo optes votumque feras miserabile tecum,
  5. ut sint contentae patulas defundere pelves.
  6. Ebrius ac petulans, qui nullum forte cecidit,
  7. dat poenas, noctem patitur lugentis amicum
  8. Pelidae, cubat in faciem, mox deinde supinus;
  9. ergo non aliter poterit dormire: quibusdam
  10. somnum rixa facit, sed quamvis improbus annis
  11. atque mero fervens, cavet hunc, quem coccina laena
  12. vitari iubet et comitum longissimus ordo,
  13. multum praeterea flammarum et aenea lampas;
  14. me, quem luna solet deducere vel breve lumen
  15. candelae, cuius dispenso et tempero filum,
  16. contemnit, miserae cognosce prohoemia rixae,
  17. si rixa est, ubi tu pulsas, ego vapulo tantum,
  18. stat contra starique iubet: parere necesse est;
  19. nam quid agas, cum te furiosus cogat et idem
  20. fortior?
    unde venis?
    , exclamat, ‘cuius aceto,