Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. quis metus aut pudor est umquam properantis avari?
  2. ‘vivite contenti casulis et collibus istis,
  3. o pueri,’ Marsus dicebat et Hernicus olim
  4. Vestinusque senex; ‘panem quaeramus aratro,
  5. qui satis est mensis; laudant hoc numina ruris,
  6. quorum ope et auxilio gratae post munus aristae
  7. contingunt homini veteris fastidia quercus.
  8. nil vetitum fecisse volet quem non pudet alto
  9. per glaciem perone tegi, qui summovet Euros
  10. pellibus inversis: peregrina ignotaque nobis
  11. ad scelus atque nefas, quaecumque est, purpura ducit.’
  12. Haec illi veteres praecepta minoribus, at nunc
  13. post finem autumni media de nocte supinum
  14. clamosus iuvenem pater excitat: ‘accipe ceras,
  15. scribe, puer, vigila, causas age, perlege rubras
  16. maiorum leges, aut vitem posce libello,
  17. sed caput intactum buxo naresque pilosas
  18. adnotet et grandes miretur Laelius alas,
  19. dirue Maurorum attegias, castella Brigantum,
  20. ut locupletem aquilam tibi sexagesimus annus