Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. et quot venales iniuria fecerit agros
  2. Sed qui sermones, quam foedae[*](foedaeΨ: foede PG.) bucina famae!
  3. quid nocet haec? inquit, ‘tunicam mihi malo lupini
  4. quam si me toto laudet vicinia pago
  5. exigui ruris paucissima farra secantem.’
  6. scilicet et morbis et debilitate carebis,
  7. et luctum et curam effugies, et tempora vitae
  8. longa tibi posthac fato meliore dabuntur,
  9. si tantum culti solus possederis agri
  10. quantum sub Tatio populus Romanus arabat.
  11. mox etiam fractis aetate ac Punica passis
  12. proelia vel Pyrrhum inmanem gladiosque Molossos
  13. tandem pro multis vix iugera bina dabantur
  14. vulneribus; merces haec sanguinis atque laboris
  15. nullis visa umquam meritis minor, aut ingratae
  16. curta fides patriae; saturabat glaebula talis
  17. patrem ipsum turbamque casae, qua feta iacebat
  18. uxor et infantes ludebant quattuor, unus
  19. vernula, tres domini; sed magnis fratribus horum
  20. a scrobe vel sulco redeuntibus altera cena