Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. iumenta ad virides huius mittentur aristas,
  2. nec prius inde domum quam tota novalia saevos
  3. in ventres abeant, ut credas falcibus actum.
  4. dicere vix possis quam multi talia plorent
  5. et quot venales iniuria fecerit agros
  6. Sed qui sermones, quam foedae[*](foedaeΨ: foede PG.) bucina famae!
  7. quid nocet haec? inquit, ‘tunicam mihi malo lupini
  8. quam si me toto laudet vicinia pago
  9. exigui ruris paucissima farra secantem.’
  10. scilicet et morbis et debilitate carebis,
  11. et luctum et curam effugies, et tempora vitae
  12. longa tibi posthac fato meliore dabuntur,
  13. si tantum culti solus possederis agri
  14. quantum sub Tatio populus Romanus arabat.
  15. mox etiam fractis aetate ac Punica passis
  16. proelia vel Pyrrhum inmanem gladiosque Molossos
  17. tandem pro multis vix iugera bina dabantur
  18. vulneribus; merces haec sanguinis atque laboris
  19. nullis visa umquam meritis minor, aut ingratae
  20. curta fides patriae; saturabat glaebula talis