Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. gentibus in nostris, risu quatiare; sed illic,
  2. quamquam eadem adsidue spectentur proelia, ridet
  3. nemo, ubi tota cohors pede non est altior uno.
  4. ‘Nullane peiuri capitis fraudisque nefandae
  5. poena erit?’ abreptum crede hunc graviore catena
  6. protinus et nostro (quid plus velit ira?) necari
  7. arbitrio: manet illa tamen iactura, nec umquam
  8. depositum tibi sospes erit, sed corpore t runco
  9. invidiosa dabit minimus[*](minimus PΨ: Housman conj. solum.) solacia sanguis.
  10. at vindicta bonum vita iucundius ipsa.
  11. nempe hoc indocti, quorum praecordia nullis
  12. interdum aut levibus videas flagrantia causis;
  13. quantulacumque adeo est occasio sufficit irae.
  14. Chrysippus non dicet idem nec mite Thaletis
  15. ingenium dulcique senex vicinus Hymetto,