Silvae
Statius, P. Papinius (Publius Papinius)
Statius, P. Papinius. Statius, Volume 1. Mozley, John Henry, editor. London: William Heinemann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1928.
- auditus tumulis et descendentibus umbris,
- deficio medieasque manus fomentaque quaero
- vulneribus, sed summa, meis. nunc tempus, amici,
- quorum ego manantes oculos et saucia tersi
- pectora: reddite opem. saevas exsolvite grates.
- nimirum cum vestra modis ego funera maestis [*]()
- increpitans: ‘qui damna doles aliena, repone
- infelix lacrimas et tristia carmina serva.’
- verum erat: absumptae vires et copia fandi
- nulla mihi, dignumque nihil mens fulmine tanto
- repperit: inferior vox omnis et omnia sordent [*](modos et s: m M. )[*](verba M: acerba Phillimore. )[*](lyrae vis Krohn: ly . . M: lyra vox Davies. Most edd. punctuate after molior: Phillimore lyra: satis est. )[*](nudare Markland: laudare M. )[*]( vestra modis maestis Klotz (but in his edition he follows M): vestra domus maestus M. Baehrens recognized lacuna after 46, so all edd. )
- verba, ignosce, puer: tu me caligine maesta
- obruis. a! durus,[*]() viso si vulnere carae
- coniugis invenit caneret quod Thracius Orpheus
- dulce sibi, si busta Lini complexus Apollo
- non tacuit, nimius fortasse avidusque doloris
- dicor et in lacrimis iustum excessisse pudorem?
- quisnam autem gemitus lamentaque nostra reprendis 2?
- o nimium felix, nimium crudelis et expers
- imperii, Fortuna, tui, qui dicere legem
- fletibus aut fines audet censere dolendi!
- incitat heu! planctus: potius fugientia ripas
- flumina detineas rapidis aut ignibus obstes,
- quam miseros lugere vetes. tamen ille severus,
- quisquis is est, nostrae cognoscat vulnera causae.
- Non ego mercatus Pharia de puppe loquaces
- delicias [*]() doctumque sui convicia Nili
- infantem, lingua nimium [*]() salibusque protervum,
- dilexi: meus ille, meus. tellure cadentem
- aspexi atque unctum genitali carmine fovi
- poscentemque novas tremulis ululatibus auras
- inserui vitae, quid plus tribuere parentes?
- quin alios ortus libertatemque sub ipsis
- uberibus tibi. parve, dedi, cum [*]() munera nostra
- rideres ingratus adhuc properaverit ille,
- sed merito properabat, amor, ne perderet ullum
- libertas tam parva diem. nonne horridus inde [*]()
- invidia superos iniustaque Tartara pulsem? [*](durus Pol.: duro M. )[*](reprendis Pol. . rependis M, Pol. (from P). )[*](delicias Auantius: aedituas M. )[*](nimium Markland: sumam M: eximium Waller. )[*](cum Pol.: heu M. )[*](ullum, inde Baehrens: ora. M. )
- nonne gemam te, care puer? quo sospite natos
- non cupii, primo genitum quem protinus ortu
- implicui fixique [*]() mihi, cui verba sonosque
- monstravi questusque et vulnera caeca resolvi,[*]()
- reptantemque solo demissus ad oscula nostra
- erexi, blandoque sinu iam iamque cadentes [*]()
- exsopire [*]() genas dulcesque accersere somnos.
- cui nomen vox prima meum ludusque tenebo
- risus, et a nostro veniebant gaudia vultu.
- lumina: Nestorei mitis prudentia Crispi
- et Fabius Veiento—potentem signat utrumque
- purpura, ter memores implerunt nomine fastos—
- et prope Caesareae confinis Acilius aulae.