Silvae
Statius, P. Papinius (Publius Papinius)
Statius, P. Papinius. Statius, Volume 1. Mozley, John Henry, editor. London: William Heinemann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1928.
- iudex [*]() cura deum nulloque e vulnere tristem
- concessit, raperis. genitor, non indigus aevi,
- non nimius, trinisque decem quinquennia lustris
- iuncta ferens, sed me pietas numerare dolorque
- non sinit, o Pylias aevi transcendere metas
- et Teucros aequare senes, o digne videre
- me similem! sed nec leti tibi ianua tristis:
- quippe leves causae, nec segnis labe senili
- exitus instanti praemisit membra sepulcro,
- sed te torpor iners et mors imitata quietem
- explicuit falsoque tulit sub Tartara somno,
- quos ego tunc gemitus.—comitum manus anxia
- vidit, vidit et exemplum genetrix gavisaque novit— [*](iudex M: vindex Aldine. )
- quae lamenta tuli! veniam concedite, manes,
- fas dixisse, pater: non tu mihi plura dedisses.
- felix ille patrem vacuis circumdedit ulnis:
- vellet et Elysia quamvis in sede locatum
- abripere et Danaas iterum portare per umbras;
- temptantem et vivos molitum in Tartara gressus
- detulit infernae vates longaeva Dianae;
- sic chelyn Odrysiam pigro transmisit Averno
- causa minor, sic Thessalicis Admetus in oris:
- si lux [*]() una retro Phylaceida rettulit umbram,
- cur nihil exoret, genitor, chelys aut tua manes
- aut mea? fas mihi sic patrios contingere vultus,
- fas iunxisse manus, et lex quaecumque sequatur.
- At vos, umbrarum reges Ennaeaque [*]() Iuno,
- si laudanda precor, taedas auferte comasque
- Eumenidum; nullo sonet asper ianitor ore,
- Centauros Hydraeque greges Scyllaeaque monstra
- aversae celent valles, umbramque senilem
- invitet ripis, discussa plebe, supremus
- vector et in media componat molliter alga.
- ite, pii manes Graiumque examina vatum,
- inlustremque animam Lethaeis spargite sertis
- et monstrate nemus, quo nulla inrupit Erinys.
- in quo falsa dies caeloque simillimus aer.
- inde tamen venias, melior qua porta malignum
- cornea vincit ebur, somnique in imagine monstra, [*](si lux Heinsius: silua M: sic lux Vollmer. Lacuna before this line acc. to Postgate. )[*](Ennaeaque Gronovius: aecneaque D: Aetnaeaque Pol. the darkness of the night when the Greeks took Troy; he embraced his phantom in the underworld. )
- quae solitus, sic sacra Numae ritusque colendos
- mitis Aricino dictabat nympha sub antro,
- Scipio sic plenos Latio Iove ducere somnos
- creditur Ausoniis, sic [*]() non sine Apolline Sylla
- Crimine quo merui, iuvenis placidissime divum,
- quove errore miser, donis ut solus egerem,
- Somne, tuis? tacet omne pecus volucresque feraeque
- et simulant fessos curvata cacumina somnos,
- nec trucibus fluviis idem sonus; occidit horror
- aequoris, et terris maria adclinata quiescunt.
- septima iam rediens Phoebe mihi respicit aegras
- stare genas; totidem Oetaeae Paphiaeque revisunt [*]()