Ex Ponto

Ovid

Ovid: Tristia. Ponto. Wheeler, Arthur Leslie, editor. Cambridge, MA; London, UK: Harvard University Press; William Heinemann Ltd., 1939 (printing).

  1. pace tua, si pax ulla est tua, Pontica tellus,
  2. finitimus rapido quam terit hostis equo,
  3. pace tua dixisse velim, tu pessima duro
  4. pars es in exilio, tu mala nostra gravas.
  5. tu neque ver sentis cinctum florente corona,
  6. tu neque messorum corpora nuda vides.
  7. nec tibi pampineas autumnus porrigit uvas:
  8. cuncta sed inmodicum tempora frigus habet, [*](habent: habet σ )
  9. tu glacie freta vincta tenes, [*](vides) et in aequore piscis
  10. inclusus tecta saepe natavit aqua.
  11. nec tibi sunt fontes, laticis nisi paene marini,
  12. qui potus dubium sistat alatne sitim,
  13. rara, neque haec felix, in apertis eminet arvis
  14. arbor, et in terra est altera forma maris.
  15. non avis obloquitur, silvis nisi siqua remota [*](nisi silvis siqua remotis corr. Ehwald)
  16. aequoreas rauco gutture potat aquas,
  17. tristia per vacuos horrent absinthia campos,
  18. conveniensque suo messis amara loco.
  19. adde metus, et quod murus pulsatur ab hoste,
  20. tinctaque mortifera tabe sagitta madet,