Tristia

Ovid

Ovid: Tristia. Ponto. Wheeler, Arthur Leslie, editor. Cambridge, MA; London, UK: Harvard University Press; William Heinemann Ltd., 1939 (printing).

  1. quaeque Lycaonio terra sub axe iacet;
  2. nec vos, Pierides, nec stirps Letoïa, vestro
  3. docta sacerdoti turba tulistis opem.
  4. nec mihi, quod lusi vero [*](vestro) sine crimine, prodest,
  5. quodque magis vita Musa iocata [*](iocosa) mea est,
  6. plurima sed pelago terraque pericula passum
  7. ustus ab assiduo frigore Pontus habet,
  8. quique fugax rerum securaque in otia natus,
  9. mollis et inpatiens ante laboris eram,
  10. ultima nunc patior, nec me mare portubus orbum
  11. perdere, diversae nec potuere viae,
  12. suffecitque [*](sufficit atque) malis animus; nam corpus ab illo
  13. accepit vires vixque ferenda tulit.
  14. dum tamen et terris dubius laetabar et undis,
  15. fallebat curas aegraque corda labor!
  16. ut via finita est
  17. et opus requievit eundi, et poenae tellus est mihi tacta meae,
  18. nil nisi flere libet, nec nostro parcior imber
  19. lumine, de verna quam nive manat aqua.
  20. Roma domusque subit desideriumque locorum,