Tristia

Ovid

Ovid: Tristia. Ponto. Wheeler, Arthur Leslie, editor. Cambridge, MA; London, UK: Harvard University Press; William Heinemann Ltd., 1939 (printing).

  1. magnaque pars mendax operum est et ficta meorum:
  2. plus sibi permisit compositore suo.
  3. nec liber indicium est animi, sed honesta voluntas [*](voluptas)
  4. plurima mulcendis auribus apta ferens. [*](feret vel fores: ferens σ )
  5. Accius esset atrox, conviva Terentius esset,
  6. essent pugnaces qui fera bella canunt.
  7. denique composui teneros non solus amores:
  8. composito poenas solus amore dedi.
  9. quid, nisi cum multo Venerem confundere vino
  10. praecepit lyrici Teia Musa senis?
  11. Lesbia quid docuit Sappho, nisi amare, puellas?
  12. tuta tamen Sappho, tutus et ille fuit.
  13. nec tibi, Battiade, nocuit, quod saepe legenti
  14. delicias versu fassus es ipse tuas.
  15. fabula iucundi nulla est sine amore Menandri,
  16. et solet hic pueris virginibusque legi.
  17. Ilias ipsa quid est aliud nisi adultera, de qua
  18. inter amatorem pugna virumque fuit?
  19. quid prius est illi flamma Briseidos, utque
  20. fecerit iratos rapta puella duces?