Tristia

Ovid

Ovid: Tristia. Ponto. Wheeler, Arthur Leslie, editor. Cambridge, MA; London, UK: Harvard University Press; William Heinemann Ltd., 1939 (printing).

  1. ponat et in nitida laurea serta coma,
  2. per quem bella geris, cuius nunc corpore pugnas,
  3. auspicium cui das grande deosque tuos,
  4. dimidioque tui praesens es et aspicis [*](et (es) respicis: es et aspicis σ ) urbem,
  5. dimidio procul es saevaque bella geris;
  6. hic tibi sic redeat superato victor ab hoste,
  7. inque coronatis fulgeat altus equis,—
  8. parce, precor, fulmenque tuum, fera tela, reconde,
  9. heu nimium misero cognita tela mihi!
  10. parce, pater patriae, nec nominis inmemor huius
  11. olim placandi spem mihi tolle tui
  12. non precor ut redeam, quamvis maiora petitis
  13. credibile est magnos saepe dedisse deos;
  14. mitius exilium si das propiusque roganti,
  15. pars erit ex poena magna levata mea.
  16. ultima perpetior medios eiectus in hostes,
  17. nec quisquam patria longius exul abest,
  18. solus ad egressus missus septemplicis Histri
  19. Parrhasiae gelido virginis axe premor—
  20. Ciziges et Colchi Tereteaque [*](metereaque corr. Ellis) turba Getaeque