Fasti

Ovid

Ovid. Ovid's Fasti. Frazer, James George, Sir, editor. Cambridge, MA; London, UK: Harvard University Press, William Heinemann, Ltd., 1931.

  1. ultima, qua fallam, sit Venus illa mihi.
  2. fallit et in nympha Sagaritide desinit esse
  3. quod fuit: hinc poenas exigit ira deae.
  4. Naida volneribus succidit in arbore factis,
  5. illa perit: fatum Naidos arbor erat.
  6. hic furit et credens thalami procumbere tectum
  7. effugit et cursu Dindyma summa petit
  8. et modo tolle faces! remove modo verbera! clamat;
  9. saepe Palaestinas iurat adesse deas.
  10. ille etiam saxo corpus laniavit acuto,
  11. longaque in immundo pulvere tracta coma est,
  12. voxque fuit ‘merui! meritas do sanguine poenas.
  13. a! pereant partes, quae nocuere mihi!
  14. a! pereant’ dicebat adhuc, onus inguinis aufert,
  15. nullaque sunt subito signa relicta viri.
  16. venit in exemplum furor hic, mollesque ministri
  17. caedunt iactatis vilia membra comis.’
  18. talibus Aoniae facunda voce Camenae
  19. reddita quaesiti causa furoris erat.
  20. ‘hoc quoque, dux operis, moneas, precor, unde petita