Fasti

Ovid

Ovid. Ovid's Fasti. Frazer, James George, Sir, editor. Cambridge, MA; London, UK: Harvard University Press, William Heinemann, Ltd., 1931.

  1. sic Numa; sic quatiens cornua Faunus ait:
  2. ‘magna petis nec quae monitu tibi discere nostro
  3. fas sit: habent finis numina nostra suos.
  4. di sumus agrestes et qui dominemur in altis
  5. montibus: arbitrium est in sua tela Iovi.
  6. hunc tu non poteris per te deducere caelo,
  7. at poteris nostra forsitan usus ope.’
  8. dixerat haec Faunus; par est sententia Pici:
  9. deme tamen nobis vincula, Picus ait:
  10. ‘Iuppiter huc veniet, valida perductus ab arte.
  11. nubila promissi Styx mihi testis erit.’
  12. emissi laqueis quid agant, quae carmina dicant,
  13. quaque trahant superis sedibus arte Iovem,
  14. scire nefas homini: nobis concessa canentur
  15. quaeque pio dici vatis ab ore licet,
  16. eliciunt caelo te, Iuppiter, unde minores
  17. nunc quoque te celebrant Eliciumque vocant,
  18. constat Aventinae tremuisse cacumina silvae,
  19. terraque subsedit pondere pressa Iovis,
  20. corda micant regis, totoque e corpore sanguis