Ars Amatoria
Ovid
Ovid. P. Ovidius Naso, Volume 1: Amores, Epistulae, Medicamina faciei femineae, Ars amatoria, Remedia amoris. Ehwald, Rudolf; Merkel, Rudolph; editors. Leipzig: B. G. Teubner, 1907.
- Iam iam venturam, quaecumque erat Aura, putabas
- Scilicet, atque oculis probra videnda tuis.
- Nunc venisse piget (neque enim deprendere velles),
- Nunc iuvat: incertus pectora versat amor.
- Credere quae iubeant, locus est et nomen et index,
- Et quia mens semper quod timet, esse putat.
- Vidit ut oppressa vestigia corporis herba,
- Pulsantur trepidi corde micante sinus.
- Iamque dies medius tenues contraxerat umbras,
- Inque pari spatio vesper et ortus erant:
- Ecce, redit Cephalus silvis, Cyllenia proles,
- Oraque fontana fervida pulsat aqua.
- Anxia, Procri, lates: solitas iacet ille per herbas,
- Et 'zephyri molles auraque' dixit 'ades!'
- Ut patuit miserae iucundus nominis error,
- Et mens et rediit verus in ora color.
- Surgit, et oppositas agitato corpore frondes
- Movit, in amplexus uxor itura viri:
- Ille feram movisse ratus, iuvenaliter artus
- Corripit, in dextra tela fuere manu.